Terwijl de Indonesische rupiah begin juni naar een nieuw dieptepunt zakte, nam president Prabowo Subianto samen met verschillende ministers deel aan een massale bijeenkomst waarbij duizenden aanhangers ademhalings- en strekoefeningen deden onder leiding van de Amerikaanse motivatiespreker Tony Robbins. Het evenement, gehouden op 3 juni, was bedoeld als viering van Prabowo’s gratis schoolmaaltijdenprogramma.
De beelden van de bijeenkomst wekten onrust bij vooraanstaande zakenlieden en leden van de Indonesische bestuurselite die ook aanwezig waren. Volgens ingewijden, die anoniem wilden blijven vanwege de gevoeligheid van de kwestie, symboliseerde het tafereel precies waar velen zich zorgen over maken: een gebrek aan urgentie bij de president om de verslechterende economische situatie aan te pakken.
Indonesië kampt momenteel met serieuze economische tegenwind. De nationale munt staat zwaar onder druk, de aandelenmarkt presteert wereldwijd het slechtst en buitenlandse investeerders hebben voor miljarden dollars aan kapitaal uit het land teruggetrokken. Wat ooit gold als een veelbelovende opkomende markt, dreigt nu een achterblijver te worden op het wereldtoneel.
Kritiek richt zich vooral op de onvoorspelbaarheid van overheidsingrijpen onder Prabowo. Investeerders en analisten zeggen dat het gebrek aan consistente beleidslijnen en de onduidelijke rol van de president zijn naaste kring het vertrouwen in de Indonesische economie ondermijnen. Waar beleggers behoefte hebben aan stabiliteit en duidelijkheid, ervaren zij juist onzekerheid en een gevoel dat economische prioriteiten naar de achtergrond worden geschoven.
De situatie roept vragen op over de koers die Indonesië vaart onder zijn nieuwe leider. Prabowo, die in oktober 2024 aantrad als president, heeft grote ambities getoond met sociale programma’s zoals het gratis maaltijdeninitiatief, maar critici stellen dat deze plannen gepaard gaan met aanzienlijke budgettaire risico’s en onvoldoende aandacht voor macro-economische stabiliteit.
Voor een land dat jarenlang gold als een van de meest aantrekkelijke bestemmingen voor buitenlands kapitaal in Zuidoost-Azië, is de huidige situatie een forse terugval. De combinatie van een zwakke munt, een slecht presterende beurs en kapitaalvlucht plaatst de Indonesische autoriteiten voor een urgente uitdaging. De vraag is of het kabinet in staat en bereid is om snel en doortastend te handelen om het vertrouwen van internationale investeerders te herstellen.
