De oorlog in Iran treft Azië bijzonder hard en de economische gevolgen zullen nog lang voelbaar blijven, zelfs als er een vredesakkoord wordt gesloten. Dat is de centrale boodschap van analisten die de situatie in de regio nauwlettend volgen.
Hoewel er een voorlopig akkoord is bereikt om de Straat van Hormuz weer open te stellen voor scheepvaart, zijn de economische problemen in Azië daarmee nog lang niet opgelost. De straat is een cruciale waterweg voor de wereldwijde olie- en gashandel, en de blokkade ervan heeft de energievoorziening in grote delen van Azië ernstig verstoord.
In landen als Indonesië zijn de gevolgen al zichtbaar op straatniveau. Bij tankstations in Jakarta stonden begin juni lange rijen automobilisten te wachten op brandstof, een beeld dat de ernst van de brandstoftekorten illustreert. De prijzen voor energie en voedsel zijn in veel Aziatische landen sterk gestegen, wat huishoudens en bedrijven zwaar onder druk zet.
Maar de problemen gaan verder dan alleen de tijdelijke afsluiting van de zeestraat. Het conflict heeft structurele verschuivingen teweeggebracht in de manier waarop Aziatische landen hun energie en voedsel inkopen en transporteren. Aanvoerroutes die jarenlang vanzelfsprekend waren, moeten nu worden omgeleid of vervangen door alternatieve routes, wat hogere kosten en langere levertijden met zich meebrengt.
Azië is voor zijn energievoorziening in sterke mate afhankelijk van olie en gas uit het Midden-Oosten. Een groot deel van die leveringen passeert de Straat van Hormuz. Nu die route onbetrouwbaar is geworden, zijn landen gedwongen om op zoek te gaan naar alternatieve leveranciers en transportroutes. Dit proces kost tijd en geld, en de gevolgen zullen nog jaren merkbaar zijn.
Daarnaast heeft de oorlog ook de voedselstromen in de regio verstoord. Veel Aziatische landen importeren graan en andere voedingsmiddelen via routes die door het conflict zijn beïnvloed. De stijgende transportkosten en de onzekerheid over de aanvoer hebben geleid tot hogere voedselprijzen, wat de inflatie in de regio verder aanwakkert.
Economen waarschuwen dat zelfs een definitief vredesakkoord de structurele problemen niet zomaar zal oplossen. De verschuivingen in handelsstromen en energieafhankelijkheden die door het conflict zijn veroorzaakt, zullen blijvend van aard zijn. Aziatische landen zullen moeten investeren in het diversifiëren van hun energiebronnen en het versterken van hun economische weerbaarheid om toekomstige schokken beter op te kunnen vangen.
De oorlog in Iran laat daarmee niet alleen menselijke, maar ook diepgaande economische littekens achter in Azië, waarvan de regio nog geruime tijd de naweeën zal ondervinden.
