De Amerikaanse regering onder president Trump zet een nieuwe stap op het gebied van directe bedrijfsinvesteringen. De overheid neemt aandelenbelangen in negen bedrijven die actief zijn in de kwantumcomputingindustrie. Dit past binnen een bredere strategie waarbij de overheid zich opstelt als een soort durfkapitalist die gericht inzet op veelbelovende technologiesectoren.
Het grootste deel van het overheidsgeld gaat naar IBM, een van de bekendste namen in de technologiewereld. Volgens IBM heeft kwantumcomputing het potentieel om in de toekomst complexe vraagstukken op te lossen die voor traditionele computers onbereikbaar zijn. Denk daarbij aan het ontwikkelen van nieuwe medicijnen, het analyseren van financiële markten, het versterken van cybersecurity, het optimaliseren van logistieke ketens en het aanpakken van klimaatvraagstukken.
Naast IBM is ook IonQ een van de bedrijven die aanspraak maakt op overheidsinvesteringen. Beide ondernemingen beweren dat grote technologische doorbraken op korte termijn in het verschiet liggen. Kwantumcomputers maken gebruik van de principes van de kwantummechanica, waardoor ze in theorie berekeningen kunnen uitvoeren die miljarden malen sneller zijn dan de snelste klassieke computers van vandaag.
Toch is er ook kritiek op de aanpak van de overheid. Sam Palmisano, voormalig topman van IBM, plaatst vraagtekens bij de rol die de overheid op zich neemt. Volgens hem is het niet de taak van de overheid om te bepalen welke specifieke bedrijven winnaars worden in een technologische race. Hij waarschuwt dat de brede commerciële toepassing van kwantumtechnologie nog jaren op zich kan laten wachten, ondanks de optimistische geluiden vanuit de industrie.
De investering maakt duidelijk dat de VS kwantumcomputing beschouwt als een strategisch belangrijke technologie, mede in het licht van de internationale concurrentie met landen als China. Verschillende landen wereldwijd investeren fors in de ontwikkeling van kwantumtechnologie, omdat wie deze technologie als eerste beheerst een aanzienlijk voordeel kan hebben op militair, economisch en wetenschappelijk gebied.
Of de overheidsinvesteringen daadwerkelijk het gewenste effect zullen hebben, blijft vooralsnog onzeker. Critici wijzen erop dat het selectief steunen van bepaalde bedrijven marktverstoringen kan veroorzaken en dat belastinggeld mogelijk wordt ingezet voor technologieën die pas op lange termijn rendement opleveren. Voorstanders daarentegen stellen dat juist dit soort risicovolle, toekomstgerichte investeringen noodzakelijk zijn om de technologische leiderspositie van de VS te waarborgen.
