ORANJESTAD – Naar aanleiding van publieke uitspraken en online commentaren over een recent en tragisch incident waarbij politie en geestelijke gezondheidszorg ter sprake kwamen, heeft Stichting HUNTO-directeur Randall van Trigt publiekelijk gereageerd. In een uitgebreide verklaring benadrukt hij dat zijn organisatie niets te maken heeft met de betreffende zaak en waarschuwt hij voor structurele problemen binnen het geestelijke-gezondheidszorgsysteem van Aruba.
Van Trigt stelt dat hij normaal gesproken niet reageert op Facebookdiscussies, zeker niet wanneer deze betrekking hebben op Korps Politie Aruba (KPA), een organisatie die hij zegt te respecteren en te vertrouwen. De situatie veranderde echter toen volgens hem onjuiste informatie werd verspreid over een stichting die zich niet zelf kan verdedigen, maar dagelijks met beperkte middelen werkt voor een van de meest kwetsbare groepen in de Arubaanse samenleving.
Hieronder volgt zijn volledige verklaring, inhoudelijk ongewijzigd maar vertaald naar het Nederlands.
Verklaring Randall van Trigt – Stichting HUNTO
Mijn excuses, maar normaal gesproken reageer ik niet op Facebook-commentaren, en zeker niet op commentaren over KPA, omdat ik KPA beschouw als een organisatie die we moeten vertrouwen en respecteren. Maar wanneer er onjuiste informatie wordt verspreid, en zeker wanneer dit gebeurt over een stichting die zich niet zelf kan verdedigen en die met ziel en zaligheid werkt voor dit land met minimale middelen, dan zal ik opstaan en mijn stichting verdedigen, en nog belangrijker: mijn medewerkers, die elke dag hun leven riskeren om de Arubaanse gemeenschap te helpen, en één van de meest kwetsbare groepen van ons land.
Verschillende mensen hebben mij gezegd dat ik beter niet kan reageren, omdat het persoonlijk zal worden en omdat men op Aruba zal proberen je carrière te vernietigen. Ik weet dat dat waar is. Maar als wij allemaal zwijgen, zal er nooit verandering komen en zullen wij ons land nooit onderwijzen.
Ik heb meneer Rodney Solognier niet op Facebook, dus iedereen mag hem gerust taggen zodat hij zich enigszins kan informeren over Stichting HUNTO. Wij staan ook open om een presentatie te geven over wat Stichting HUNTO daadwerkelijk doet.
Allereerst: Stichting HUNTO heeft niets te maken met deze betreurenswaardige zaak. Deze zaak valt onder gespecialiseerde geestelijke gezondheidszorg, waarvoor meer dan Afl. 17.000.000 aan middelen wordt ontvangen van AZV – geld van de belastingbetaler. Stichting HUNTO is verantwoordelijk voor de basis geestelijke gezondheidszorg van Aruba (inclusief verslavingszorg), die bovendien níet door AZV wordt gefinancierd.
Wij in het management zijn niet bang om verantwoordelijkheid te nemen wanneer er fouten worden gemaakt, maar wij zullen geen verantwoordelijkheid dragen voor fouten van anderen. Vraag AZV hoe het mogelijk is dat men een organisatie financiert met meer dan Afl. 17 miljoen per jaar, terwijl er toch zulke ernstige misstappen plaatsvinden. Vraag AZV hoe het te verantwoorden is dat een psychiater Afl. 25.000 per maand verdient, terwijl de wachtlijsten zo extreem lang zijn. Laten we het hebben over kwaliteit van zorg.
Stichting HUNTO strijdt al jarenlang voor een verandering in de geestelijke gezondheidszorg: van een puur gemedicaliseerd model naar een holistische benadering, waarbij niet alleen de geest wordt behandeld, maar ook de psychosociale problemen rond elke cliënt. AZV verschuilt zich achter verouderde wetgeving, terwijl men heel goed weet dat preventieve psychosociale zorg Aruba miljoenen florins zou besparen, de wachtlijsten drastisch zou verkorten, veel meer mensen zou helpen en, het allerbelangrijkste, veel meer levens zou redden.
Maar wie is een kleine stichting als Stichting HUNTO om regering, AZV en alle specialisten te vertellen dat hun aanpak verouderd is, dat deze tekortschiet, en dat salarissen disproportioneel zijn in verhouding tot de geleverde zorg?
Meer dan eens is Stichting HUNTO naar het Parlement van Aruba gegaan om een holistische visie te presenteren waarin de patiënt centraal staat. Het volledige parlement ging akkoord met deze visie. Maar wanneer het moment kwam om te stemmen, veranderde plots de toon. Toen ik parlementariërs vroeg wat er was gebeurd, kreeg ik als antwoord:
“Randall van Trigt, ik ben het met je eens, maar als ik vóór stem, veroorzaak ik interne conflicten binnen de regering en mijn partij.”
Dit probleem houdt al decennia vooruitgang tegen. De realiteit is dat meer dan tachtig stichtingen op Aruba dag in dag uit vechten met minimale middelen om de gemeenschap te helpen. Wij doen dit niet voor het geld, maar uit liefde voor ons land, ons werk en onze visie om anderen te helpen.
Aan meneer Rodney Solognier wil ik duidelijk maken: Stichting HUNTO is geen overheidsdienst. Wij zijn een onafhankelijke stichting die de regering van Aruba ondersteunt met basis geestelijke gezondheidszorg en verslavingszorg, waarvoor het parlement subsidie heeft goedgekeurd. Samen met de private sector en donaties uit de gemeenschap doen wij ons uiterste best om deze maatschappelijke problemen aan te pakken.
Ik betreur de uitlatingen van meneer Solognier en het feit dat zijn feiten niet correct waren. Stichting HUNTO heeft een goede samenwerking met de politie en verzorgt zelfs trainingen voor politiepersoneel. Ik ben het er volledig mee eens dat de politie de “sterke arm” moet zijn, maar een sterke arm zonder investering in zorg leidt tot tragedies zoals wij die nu hebben gezien. Vanuit Stichting HUNTO zullen wij de politie altijd blijven ondersteunen waar mogelijk.
Ik hoop dat niemand dit persoonlijk opvat, maar het is tijd om de waarheid te spreken. Informeer het land correct, zet politieke kleur opzij en zet daden achter woorden, zodat wij werkelijk kunnen leren van onze fouten en deze in de toekomst kunnen voorkomen.
Tot slot betuig ik mijn diepste medeleven aan de familie Henriquez, die een dierbare heeft verloren, en wens ik kracht toe aan het Korps Politie Aruba, de betrokken politieagent en diens familie.
Redactie-noot:
De discussie over geestelijke gezondheidszorg en crisisinterventie op Aruba blijft actueel. Meerdere maatschappelijke organisaties pleiten al langer voor structurele hervormingen en een verschuiving naar preventieve, psychosociale zorgmodellen.
