Op het WK 2026 is een nieuw fenomeen niet meer weg te denken: de verplichte drinkpauze. Ongeveer 22 minuten na het begin van elke helft fluit de scheidsrechter het spel stil, zodat spelers drie minuten lang kunnen bijkomen en drinken. Deze maatregel geldt voor alle 104 wedstrijden van het toernooi en is ingevoerd vanwege de hitte en hoge luchtvochtigheid in de gastlanden Mexico, Canada en de Verenigde Staten.
Toch is niet iedereen enthousiast. Critici beweren dat de pauzes vooral dienen als commerciële onderbrekingen voor Amerikaanse televisiezenders, en niet zozeer als bescherming van de spelers. Opvallend is dat de drinkpauzes ook plaatsvinden in stadions met een inklapbaar dak en klimaatbeheersing, waar de omstandigheden allesbehalve extreem zijn.
Ook bondscoach Mauricio Pochettino van gastland Verenigde Staten liet zich kritisch uit. Hij gaf aan de pauzes alleen zinvol te vinden bij werkelijk zware weersomstandigheden. Bij aangenaam weer beschouwt hij ze als overbodig.
Toch toonden de openingswedstrijden al aan dat de pauzes een tactische impact kunnen hebben. Tijdens de wedstrijd tussen Brazilië en Marokko stond Brazilië na een matige start met 1-0 achter toen de eerste drinkpauze werd ingelast. Bondscoach Carlo Ancelotti greep het moment aan om zijn spelers bij te sturen en tactische aanpassingen door te voeren. Zes minuten na hervatting van het spel had Brazilië de stand gelijkgetrokken, dankzij een schitterende treffer van Vinicius Jr.
Ancelotti erkende achteraf dat de pauze hem de kans gaf om het systeem aan te passen en de ploeg nieuwe instructies mee te geven. Volgens hem bieden de pauzes een waardevolle mogelijkheid om problemen bespreekbaar te maken en tactisch bij te sturen.
Dit roept echter een fundamentele vraag op: als de pauzes bedoeld zijn voor de gezondheid van spelers, mogen coaches dan eigenlijk wel tactische aanwijzingen geven tijdens die stops?
Emma Hayes, bondscoach van de Amerikaanse vrouwenploeg, noemde de onderbrekingen dan ook treffend ‘momentumpauzes’. Volgens haar zijn ze nadelig voor het team dat op dat moment de bovenhand heeft, en juist gunstig voor de ploeg die op achterstand staat of het initiatief kwijt is. Ze benadrukte dat de pauzes het spelverloop verstoren en de dominante ploeg uit haar ritme kunnen halen.
Hayes erkende wel dat de pauzes in warme delen van het land begrijpelijk zijn, maar plaatste vraagtekens bij de toepassing ervan onder comfortabele omstandigheden.
De discussie rondom de hydratiepauzes lijkt daarmee meer te gaan over sportieve eerlijkheid en commerciële belangen dan over spelersgeluk. Of de maatregel een blijvend onderdeel wordt van het internationale voetbal, of slechts een eenmalig experiment, zal de rest van het toernooi moeten uitwijzen.
