Lionel Messi bereidt zich voor op zijn zesde WK en staat daarmee gelijk aan het record van Cristiano Ronaldo en de Mexicaanse keeper Guillermo Ochoa. Maar de 38-jarige Argentijn die in 2026 het toernooi betreedt, lijkt nauwelijks op de tiener die in 2003 zijn debuut maakte voor FC Barcelona. Waar de meeste voetballers simpelweg achteruitgaan naarmate ze ouder worden, heeft Messi zichzelf keer op keer opnieuw uitgevonden om relevant te blijven — en zelfs te domineren.
Als Argentinië erin slaagt de wereldtitel te verdedigen, zou het land de eerste zijn die dat lukt sinds Brazilië in 1962. De kans is groot dat Messi daar opnieuw een sleutelrol in speelt.
Zijn carrière kent meerdere gedaantewisselingen. Als zestienjarige begon hij als rechtsbuitenspeler bij Barcelona, snel en dribbelvaardig, altijd op zoek naar de binnenkant van het veld. Ronaldinho, destijds de beste speler ter wereld, zag hem voor het eerst trainen en zou gezegd hebben: ‘Hij wordt de beste.’ Twee jaar later, in 2005, bevestigde Messi dat voorspelling tijdens een vriendschappelijk toernooi tegen Juventus. De toenmalige Juventus-trainer Fabio Capello was zo onder de indruk van de achttienjarige dat hij hem naar verluidt direct wilde aantrekken.
Toen Ronaldinho’s ster begon te tanen, nam Messi het stokje over. Trainer Frank Rijkaard wilde hem zo veel mogelijk in het spel betrekken: hoe vaker hij de bal aanraakte, hoe gevaarlijker Barcelona werd.
De volgende grote stap in zijn ontwikkeling kwam onder Pep Guardiola, die in 2008 het roer overnam. Aanvankelijk bleef Messi op de rechterkant spelen, maar Guardiola zag een probleem: Messi verdedigde nauwelijks mee, waardoor de rechtsback in de problemen kwam. De oplossing was ingrijpend.
Op 2 mei 2009, tijdens een uitwedstrijd tegen Real Madrid in het Santiago Bernabéu, haalde Guardiola Messi van de vleugel en positioneerde hem als zogenoemde ‘valse negen’: een spits die niet in de diepte loopt, maar terugzakt om het spel te maken. Samuel Eto’o schoof naar rechts, Thierry Henry naar links, en Messi kreeg de vrijheid om te zakken, te ontvangen en te beslissen. Het resultaat: een 6-2 overwinning voor Barcelona.
Die avond werd een tactisch begrip opnieuw geboren. De valse negen was niet nieuw — de Hongaarse voetbalgeschiedenis kent vergelijkbare voorbeelden — maar Messi gaf het een moderne invulling die het wereldvoetbal jarenlang zou beïnvloeden.
Sindsdien heeft Messi zich nog meerdere keren aangepast. Bij Paris Saint-Germain en later bij Inter Miami en het Argentijnse nationale elftal is hij uitgegroeid tot een speler die nauwelijks nog sprint, maar via positiespel, visie en techniek het verschil blijft maken. Zijn loopafstand per wedstrijd is drastisch gedaald, maar zijn invloed op het spel niet.
Waar Ronaldo zichzelf heruitvond als doelgericht penaltyboksspits, koos Messi een andere weg: hij past het spel aan zijn mogelijkheden aan, in plaats van andersom. En dat maakt hem, ook op zijn 38ste, nog altijd gevaarlijk.
