Schotland is twee duels ver op het WK in de Verenigde Staten, en de verwachtingen rondom sterspeler Scott McTominay zijn hooggespannen. De middenvelder van Napoli speelde een sleutelrol in de kwalificatie voor dit toernooi, het eerste WK voor Schotland in 28 jaar. Zijn spectaculaire omhaal tegen Denemarken vorig jaar november zorgde voor een onvergetelijke avond in Glasgow en bracht het land naar Amerika. Maar op het WK zelf blijft zijn stempel op de wedstrijden vooralsnog bescheiden.
Na een nipte overwinning op Haïti en een nipte nederlaag tegen Marokko vragen supporters en analisten zich af: wat heeft McTominay werkelijk bijgedragen? De 29-jarige middenvelder heeft in zijn 72 interlands 15 doelpunten en twee assists verzameld, maar die statistieken vertellen niet het volledige verhaal. Hij was er altijd bij op cruciale momenten: zijn eerste interlandgoal was meteen een winnende treffer tegen Israël, hij scoorde tweemaal tegen Spanje op Hampden Park, en dan was er natuurlijk die bewuste avond tegen de Denen.
Toch beoordeelden fans hem in beide WK-duels relatief laag. Tegen Haïti kregen drie ploeggenoten een hogere waardering, en tegen Marokko stonden zelfs zeven Schotten hoger in de publieksstemming, met een gemiddeld cijfer van slechts 5,09 voor McTominay.
Maar is die kritiek terecht? De statistieken vertellen een ander verhaal. Tegen Haïti had hij een pasnauwkeurigheid van 93 procent, het op één na hoogste in de basiself. Tegen Marokko was dat 89 procent, goed voor de derde plek binnen het team. In beide wedstrijden schoot hij tweemaal op doel, meer dan hij deed in zijn heldenrol tegen Denemarken. Bovendien legde hij tegen Haïti de meeste kilometers af van alle spelers op het veld, meer dan twaalf kilometer. Tegen Marokko werd hij slechts nipt overtroffen door Lewis Ferguson.
Daarbij speelde hij de openingswedstrijd tegen Haïti ondanks maagklachten, wat zijn inzet en veerkracht onderstreept. Schotland won die wedstrijd met 1-0, al was het geen indrukwekkende vertoning.
Tegen Marokko begon het duel moeizaam voor de Schotten, die verrast werden door een explosieve start van de Afrikaanse kampioen. Naarmate de wedstrijd vorderde, grepen de Schotten echter beter grip op het spel, al bleven grote kansen uit.
Met de wedstrijd tegen Brazilië in het verschiet groeit de druk op McTominay om het verschil te maken. De vraag is of het realistisch is om van één speler te verwachten dat hij een topland als Brazilië eigenhandig kan verslaan. Zijn werkethiek en loopvermogen zijn onmiskenbaar aanwezig, maar zijn directe bijdrage in de vorm van goals en assists moet nog komen op dit toernooi. Schotland reist met hoop en zonder angst af naar Miami voor de volgende uitdaging.
