De Britse premier Keir Starmer heeft maandag bekendgemaakt dat hij aftreedt als leider van de Labour Partij en binnen enkele weken zijn ambt zal neerleggen. Dit gebeurt nog geen twee jaar nadat hij met een grote verkiezingsoverwinning aan de macht kwam.
Starmer deed de aankondiging voor de deur van zijn ambtswoning aan Downing Street 10 in Londen, zichtbaar geëmotioneerd aan het einde van zijn korte verklaring. Hij liet weten dat hij als demissionair premier zal aanblijven totdat Labour een nieuwe partijleider heeft gekozen.
Het besluit om te vertrekken volgde op toenemende druk vanuit zijn eigen partij. Hoewel Starmer Labour in juli 2024 naar een historische verkiezingsoverwinning leidde, kelderden zijn populariteit en die van de partij daarna snel.
De directe aanleiding voor zijn vertrek was de overwinning van Andy Burnham bij een tussentijdse verkiezing vorige week. De populaire voormalige burgemeester van Greater Manchester had zijn zetel in het parlement gewonnen met als uitgesproken doel Starmer uit te dagen voor het partijleiderschap. Burnham werd maandag beëdigd als parlementslid.
In zijn verklaring erkende Starmer dat zijn partij twijfelt of hij de aangewezen persoon is om Labour naar de volgende algemene verkiezingen te leiden. ‘Ik heb het antwoord van mijn parlementaire partij op die vraag gehoord, en ik aanvaard dat antwoord met waardigheid,’ aldus de vertrekkende premier.
Starmer is daarmee de zesde premier in tien jaar tijd die voortijdig zijn vertrek aankondigt vanuit Downing Street. Zijn aftreden valt bovendien samen met de tiende verjaardag van het Britse referendum over het verlaten van de Europese Unie, een beslissing die het land politiek en economisch nog altijd bezighoudt.
Of Burnham automatisch de nieuwe partijleider wordt of dat er een echte leiderschapsstrijd komt, is nog onduidelijk. Wes Streeting, die vorige maand als minister van Volksgezondheid opstapte uit protest tegen Starmers leiderschap, heeft al laten weten dat hij zich kandidaat zal stellen als er een verkiezing komt.
De ontevredenheid binnen Labour groeide de afgelopen maanden gestaag, waarbij veel partijleden hoopten het tij te keren na een reeks tegenvallende peilingen en verkiezingsuitslagen.
