Op 7 juni trekken de Armeniërs naar de stembus voor parlementsverkiezingen, terwijl het land te maken heeft met toenemende economische druk vanuit Rusland. Premier Nikol Pashinyan hoopt op herverkiezing met een verkiezingsprogramma dat gericht is op verdere toenadering tot Europa en het Westen.
De verkiezingen in dit kleine land in de Zuid-Kaukasus, met een bevolking van ongeveer drie miljoen mensen, trekken veel internationale aandacht. Armenië heeft de afgelopen jaren steeds meer banden aangehaald met westerse landen en instellingen, terwijl het tegelijkertijd economisch nauw verweven blijft met Rusland, zijn grootste handelspartner.
Voor gewone Armeniërs die naar de stembus gaan, spelen de mogelijke economische gevolgen van een verdere verwijdering van Rusland een belangrijke rol. Rusland heeft zijn invloed als drukmiddel ingezet nu Armenië koers zet richting het Westen, wat de keuze voor veel kiezers extra beladen maakt.
Pashinyan, die aan de macht kwam na de zogenoemde Fluwelen Revolutie in 2018, heeft zijn land de afgelopen jaren op een duidelijk pro-Westers pad gezet. Armenië heeft stappen gezet richting de Europese Unie en heeft de samenwerking met Russisch geleide veiligheidsstructuren teruggeschroefd. Deze koerswijziging heeft de relatie met Moskou aanzienlijk bekoeld.
De verkiezingen gelden daarmee als een belangrijke graadmeter voor de geopolitieke toekomst van het land. Een overwinning voor Pashinyan zou betekenen dat de Armeense bevolking zijn pro-Europese koers steunt, ondanks de economische risico’s die daarmee gepaard gaan. Tegenstanders waarschuwen echter dat een te snelle breuk met Rusland het land economisch kwetsbaar kan maken.
Armenië bevindt zich in een bijzonder gevoelige positie: het land heeft een pijnlijk verlies geleden met het verlies van de regio Nagorno-Karabach in 2023, een gebied dat lange tijd door etnische Armeniërs werd bewoond. Critici verwijten Pashinyan dat hij dit verlies niet heeft kunnen voorkomen, mede doordat Rusland niet ingreep. De premier zelf gebruikt dit juist als argument om verder afstand te nemen van Moskou en toenadering tot het Westen te zoeken.
De uitslag van de verkiezingen zal niet alleen bepalend zijn voor de binnenlandse politiek, maar ook voor de bredere geopolitieke verhoudingen in de regio. Zowel Brussel als Moskou volgt de ontwikkelingen in Armenië nauwlettend, wetende dat de uitkomst de balans in de Zuidelijke Kaukasus mede zal bepalen.
