Er wordt al tijden gedebatteerd over de ideale rol van Harry Kane binnen het Engelse elftal. Bondscoach Thomas Tuchel heeft echter een duidelijke visie: hij wil dat zijn aanvoerder diep terugzakt op het veld. Veel voetbalexperts en supporters stellen vraagtekens bij die keuze. Waarom zou een van de meest productieve spitsen ter wereld niet gewoon in de zestien blijven wachten op kansen?
Toch lijkt juist die diepere positie de sleutel tot succes te kunnen worden op het aankomende WK. Om dat te begrijpen, is het nuttig te kijken naar wat Kane dit seizoen bij Bayern München heeft laten zien.
Kane beleefde zijn meest productieve clubseizoen ooit. In 51 wedstrijden voor de Duitse topclub scoorde hij maar liefst 61 keer. Een buitengewone prestatie voor iedere aanvaller, zeker voor iemand die ook nadrukkelijk betrokken was bij de opbouw van het spel.
Die enorme doelpuntenoogst behaalde hij terwijl hij steeds vaker terugzakte, soms zelfs tot op de hoogte van de backs. De reden daarvoor lag bij het langdurige blessureabsentie van middenvelder Jamal Musiala. Bayern miste daardoor een natuurlijke schakel tussen verdediging en aanval, en Kane vulde dat gat op.
De Engelsman legde zelf uit hoe zijn rol veranderde: toen Musiala fit was, kon die de bal ophalen bij de verdedigers en het spel aanzwengelen. Nu Musiala er vaak niet bij was, kreeg Kane de vrijheid om dieper te spelen, zijn passeerkwaliteiten te benutten en vervolgens later in de aanval op te duiken.
Kane bleek uitstekend in staat om vanuit een diepe positie gevaarlijke passes te geven op meespelende aanvallers. Zijn beweging zorgde bovendien voor verwarring bij tegenstanders. Wanneer Bayern de bal naar achteren speelde, kwamen verdedigende ploegen vaak naar voren drukken. Op dat moment had Kane twee opties: terugzakken en de vrije man zijn in het middenveld, of een verdediger meelokken waardoor er ruimte ontstond voor ploeggenoten om in te lopen.
In het eerste geval had Kane tijd en ruimte om zich om te draaien en een gevaarlijke pass te geven. In het tweede geval creëerde zijn beweging automatisch diepte voor anderen. Beide scenario’s leverden Bayern aanvalskansen op.
Tuchel heeft zijn selectie voor Engeland bewust samengesteld rondom deze versie van Kane. Hij heeft de spelersgroep gevuld met vleugelspelers en aanvallende middenvelders die sterk zijn in het inlopen van ruimtes, zodat zij kunnen profiteren van de openingen die Kane creëert.
De vraag is nu of deze aanpak ook op het WK zijn vruchten zal afwerpen. Als Kane zijn Beierse vorm weet mee te nemen naar het internationale toneel, dan heeft Engeland mogelijk een gevaarlijk wapen in handen: een spits die niet alleen scoort, maar het hele aanvalsspel organiseert en versnelt.
