Ollie Robinson heeft een onvergetelijke terugkeer beleefd in het Engelse testteam. De 32-jarige snelbowler pakte drie wickets in zijn allereerste over na meer dan twee jaar afwezigheid, tijdens de openingswedstrijd van de serie tegen Nieuw-Zeeland op Lord’s. Aan het einde van de eerste dag stond hij op indrukwekkende cijfers van vier wickets voor slechts tien runs.
Engeland werd weliswaar uitgebowld voor een bescheiden totaal van 140 runs, maar dankzij het collectieve bowlingoptreden eindigde het team de dag toch in een sterke positie. Robinson zelf kon zijn geluk nauwelijks bevatten na afloop.
‘Ik ben sprakeloos over hoe dit is gegaan. Dit had ik me niet eens kunnen voorstellen,’ zei hij in een reactie. ‘We verloren de toss en moesten battten, en dat liep niet zoals gehoopt. Maar toen we met de bal aan de slag gingen, zaten we er meteen bovenop. Het was een bijzondere dag.’
De vraag dringt zich op wat er had kunnen gebeuren als Robinson had meegedaan aan de recente Ashes-serie in Australië, waar de pitches ook gunstig waren voor bowlers van zijn type. Maar de seamer zelf is duidelijk: hij was er simpelweg nog niet klaar voor.
‘Ik was als persoon en als cricketspeler nog lang niet op het niveau waar ik nu ben,’ legde hij uit. ‘Pas de laatste maanden heb ik het plezier in het spel teruggevonden en ben ik er echt voor gegaan. Ik ben afgelopen winter naar Australië gegaan om grade cricket te spelen, en dat heeft me de liefde voor het spel teruggegeven. De pitches hadden me misschien goed gelegen, maar ik was er gewoon nog niet klaar voor. Er moest nog veel werk verzet worden.’
Robinson werd in 2024 uit de Engelse selectie gezet na de tour naar India. Ondanks een indrukwekkend bowlinggemiddelde van 22,92 wogen zorgen over zijn fitheid en houding zwaarder dan zijn talent als openingsbowler. Wat volgde was een afwezigheid van 27 maanden bij het nationale team.
Zijn weg terug begon bij zijn county Sussex, waar hij de verantwoordelijkheid op zich nam als aanvoerder. Die rol leek hem goed te doen: met sterke prestaties in het county-seizoen dwong hij een terugkeer in de nationale ploeg af.
‘Ik denk niet dat ik een andere bowler ben geworden,’ voegde Robinson toe. ‘Maar ik heb de afgelopen tijd veel werk verzet, en dat begint nu zijn vruchten af te werpen.’
Met deze droomstart heeft Robinson niet alleen zichzelf bewezen, maar ook laten zien dat een lange weg terug via hard werken en hernieuwd enthousiasme mogelijk is. Of hij zijn plek in het team weet vast te houden, zal de komende weken moeten blijken.
