Voor het eerst is er een documentaire die echt doordringt tot de kern van wie Jean-Michel Basquiat was. De film, getiteld ‘Jean-Michel’, is geregisseerd door Quinn Whitney Wilson en Viridiana Lieberman en ging in première op het Tribeca Festival, waarna streamingdienst Netflix de rechten verwierf.
De documentaire schetst een uitgebreid en genuanceerd beeld van de legendarische kunstenaar. Basquiat groeide op in een bevoorrecht gezin in New York, maar ontwikkelde zich al vroeg tot een gedreven en veelzijdig talent. Hij bewoog zich door de bohemienwereld van de stad, leefde als een straatkunstenaar die opklom tot een gevierde ster in de downtown kunstscene, en werd uiteindelijk een bekende mediafiguur.
Tegelijkertijd toont de film ook de donkere kanten van zijn leven: zijn verslaving aan drugs en zijn zoektocht naar grenzen en sensatie. Maar naast dit alles portretteert de documentaire hem ook als een diepzinnige en contemplatieve geest, wiens kunst tijdloos en scherp van karakter was.
Wat deze film onderscheidt van eerdere pogingen om Basquiats leven in beeld te brengen, is de diepgang waarmee de makers te werk zijn gegaan. Eerder bleef veel over hem hangen in mystiek en mythevorming. Deze documentaire slaagt erin om voorbij die sluier te kijken en een volledig menselijk portret neer te zetten van een kunstenaar die zijn tijd ver vooruit was.
