Een Californische man die acht maanden geleden door Amerikaanse immigratieagenten werd neergeschoten, zit nog steeds vast in een detentiecentrum en zou onvoldoende medische zorg ontvangen. Dat stellen zijn advocaten. De zaak werpt een scherp licht op de gebrekkige controle binnen de Amerikaanse immigratiedetentie.
Carlitos Ricardo Parias werd aangehouden tijdens een invalsoperatie van de immigratiedienst ICE in Los Angeles. Daarbij werd hij geraakt bij zijn linkerelleboog. Sindsdien klaagt hij over aanhoudende pijn in zijn linkerarm, hoofdpijn, koorts en wazig zicht. Zijn advocaten beweren dat hij geen adequate pijnstilling krijgt en dat fysiotherapie uitblijft.
Zijn twintigjarige zoon Ulises rijdt vrijwel elke zaterdag twee uur naar het Adelanto Detention Center om zijn vader te bezoeken. Ze bellen ook regelmatig. Tijdens een gesprek met NPR vertelde Ulises hoe hij die bewuste ochtend nietsvermoedend naar school vertrok. Zijn vader wenste hem nog een goede dag. Vijf minuten later hoorde hij buiten commotie. Toen hij naar buiten ging, zag hij de auto van zijn vader met een verbrijzeld raam.
De advocaten van Parias hebben meerdere malen geprobeerd hem vrij te krijgen in afwachting van zijn immigratieprocedure, maar die verzoeken zijn tot nu toe allemaal afgewezen. Zijn zaak illustreert volgens hen een breder probleem: mensen die vastzitten in het immigratiesysteem hebben nauwelijks mogelijkheden om verhaal te halen, zeker als zij geen strafblad hebben.
Immigratieadvocate Margaret Hellerstein, die Parias vertegenwoordigt, spreekt van een systeem dat faalt. Volgens haar zijn er te weinig mensen en te weinig betrokkenheid, wat leidt tot blijvende invaliditeit en zelfs overlijden. Ze stelt dat de juridische mogelijkheden inmiddels zijn uitgeput.
De zaak van Parias valt samen met een periode van toenemende kritiek op het gebruik van geweld door federale opsporingsdiensten. Eerder dit jaar kwamen twee Amerikaanse staatsburgers om het leven nadat federale agenten het vuur op hen openden in Minneapolis. Tegelijkertijd groeit de bezorgdheid over de omstandigheden in immigratiedetentiecentra, waar het aantal gedetineerden en het aantal sterfgevallen in bewaring een recordhoogte bereiken.
De situatie van Parias raakt aan een bijzonder gevoelig punt: hij is gewond geraakt door dezelfde dienst die hem ook vasthoudt. Toezicht op zulke gevallen is beperkt, zowel op gerechtelijk als op bestuurlijk niveau. Critici wijzen erop dat dit een structureel probleem is dat dringend om aandacht vraagt.
Zijn familie hoopt op zijn vrijlating en op betere medische behandeling. Zijn dochter van zestien en zijn studerende zoon wachten op een vader die, zo vrezen zijn advocaten, zonder ingrijpen blijvende schade aan zijn arm kan oplopen.
