China lanceert de Chang’e-7, zijn meest ambitieuze maanmissie tot nu toe, om ijswater te zoeken in de permanent beschaduwde kraters bij de zuidpool van de maan. Als het water in voldoende hoeveelheid aanwezig en bereikbaar is, kan het dienen als drinkwater tijdens bemande maanmissies.
Belangrijke feiten
- Het lanceervenster van Chang’e-7 loopt van maandag 24 augustus tot en met maandag 31 augustus.
- De missie bestaat uit vier onderdelen: een orbiter, lander, rover en hopper.
- De lander zet neer nabij de rand van de Shackleton-krater, een kuil van 21 kilometer breed dicht bij de zuidpool van de maan.
- Eerdere maanmissies zijn nooit zo dicht bij de pool geland.
- In 2009 bevestigde NASA voor het eerst direct de aanwezigheid van significant ijswater op de maan door een raketonderdeel bewust in een beschaduwde krater te laten crashen.
- In oktober 2020 maakten NASA-wetenschappers bekend dat water op de maan wijder verspreid is dan eerder aangenomen.
Wat is de Chang’e-7?
De Chang’e-7 is een onbemande, robotische ruimtemissie en de zevende maanmissie van China. De missie bestaat uit vier componenten die elk een eigen taak hebben.
- De orbiter blijft in een baan om de maan, brengt het oppervlak in kaart, maakt beelden en stuurt data en communicatie door tussen de andere onderdelen en de aarde.
- De lander zet neer op het maanoppervlak nabij de rand van de Shackleton-krater en draagt wetenschappelijke instrumenten voor maanonderzoek.
- De rover is een klein robotvoertuig dat rondom de landingsplaats rijdt en apparatuur aan boord heeft om de lokale omgeving, waaronder rotsen en bodem, te analyseren.
- De hopper is een klein, op zonne-energie werkend robotvaartuig dat korte afstanden van het maanoppervlak kan ‘hoppen’ — ofwel vliegen — en weer landen. Het wordt ingezet om de Shackleton-krater te verkennen.
Wat weten we over water op de maan?
Al sinds de jaren zestig, nog vóór de eerste Apollo-landing in 1969, speculeerden wetenschappers over de aanwezigheid van water op de maan. Toen Apollo-bemanningen in de late jaren zestig en vroege jaren zeventig maanmonsters terugbrachten voor analyse, leken die echter droog te zijn.
In 2009 liet NASA bewust een raketonderdeel en een sonde neerstorten in een beschaduwde maankrater om de opgeworpen stofpluim te analyseren. Dit leverde een van de duidelijkste directe bevestigingen op dat er significant ijswater op de maan aanwezig is, voortbouwend op eerdere detecties van water en waterstof door sondes.
In oktober 2020 maakten NASA-wetenschappers bekend dat water op de maan wijder verspreid is dan eerder bekend was. Watermoleculen bleken ingekapseld te zitten in mineraalkorrels op het maanoppervlak. Wetenschappers vermoedden bovendien dat er meer water verborgen ligt in ijspatches die zich in permanente schaduw bevinden. NASA omschrijft deze permanente schaduwgebieden als donkere zones binnenin diepe kraters nabij de polen van de maan.
Waarom is maanwater belangrijk?
Als het water op de maan in voldoende hoeveelheid aanwezig en realistisch bereikbaar is, kan het worden gebruikt als drinkwater tijdens bemande maanmissies. De Chang’e-7 moet meer duidelijkheid geven over de hoeveelheid en toegankelijkheid van dit water.
Veelgestelde vragen
Wanneer wordt de Chang’e-7 gelanceerd?
Het lanceervenster van de Chang’e-7 loopt van maandag 24 augustus tot en met maandag 31 augustus. De missie kan op elke dag binnen die periode worden gelanceerd.
Wat gaat de Chang’e-7 onderzoeken?
De Chang’e-7 gaat op zoek naar ijswater in de permanent beschaduwde kraters bij de zuidpool van de maan, met name in en rond de Shackleton-krater.
Heeft NASA al eerder water op de maan gevonden?
Ja. In 2009 bevestigde NASA direct de aanwezigheid van ijswater op de maan via een gecontroleerde kraterneerslag. In 2020 maakten NASA-wetenschappers bekend dat water wijder verspreid is dan eerder gedacht.
