Het begon feestelijk met doedelzakken op het vliegveld van Glasgow. Vier weken later eindigt Schotlands langverwachte terugkeer op het WK voetbal — na 28 jaar afwezigheid — in een stille aftocht. Bondscoach Steve Clarke nam ontslag na een teleurstellend optreden in de Verenigde Staten.
Het zelfvertrouwen waarmee de selectie vertrok, is volledig verdwenen. Clarke en zijn spelers reisden af met grote ambities: ze wilden als eerste Schots elftal ooit de knock-outfase van een groot toernooi bereiken. Die droom ligt nu in duigen.
Opvallend is dat het niet aan de voorbereiding lag. De spelers waren uitstekend verzorgd en konden nauwelijks beter worden voorbereid. Ze beschikten over topfaciliteiten, kregen tijd met familie en verbleven centraal in de speelsteden om de sfeer op te snuiven. Alle wensen van de spelersgroep werden ingewilligd door Clarke en de Schotse voetbalbond (SFA).
De selectie trainde in het ultramoderne trainingscomplex van Inter Miami, een faciliteit ter waarde van zestig miljoen dollar. Het was niemand minder dan Sir Alex Ferguson die Inter Miami-president en mede-eigenaar Sir David Beckham belde om de deal rond te krijgen. Zelfs wereldster Lionel Messi, die op 39-jarige leeftijd nog steeds schittert op het internationale toneel, had zijn goedkeuring gegeven aan de luxueuze accommodatie.
Clarke gaf zelf toe dat het ‘iets meer kostte’ dan de SFA eigenlijk wilde uitgeven, maar benadrukte dat de bond alles had gegeven wat het team vroeg. En dat was behoorlijk veel.
Assistent-coach Steven Naismith vertelde na de nipte 1-0 overwinning op Haïti dat er enorm veel werk was verzet in de aanloop naar het toernooi, mede op basis van feedback van de spelers zelf. De spelersgroep werd serieus genomen en hun inbreng werd gewaardeerd.
De trouwe Schotse aanhang — de befaamde Tartan Army — reisde massaal af naar Amerika en zorgde ervoor dat Schotland niet onopgemerkt bleef op dit WK. Zij werden echter zwaar getroffen door de hitte en vochtigheid in Florida, iets waarvoor zij minder goed waren voorbereid dan de spelers zelf.
Toch leverden al die inspanningen, luxe en zorgvuldige planning niet het gewenste resultaat op het veld op. Schotland verlaat het toernooi met lege handen en een berg vragen. Vanuit het kamp zelf blijft het opvallend stil.
Nu Clarke is vertrokken, staat de Schotse voetbalbond voor de uitdaging een nieuwe bondscoach te vinden die het land naar een volgend niveau kan tillen. De verwachtingen waren hoog, de middelen waren aanwezig — maar het resultaat bleef pijnlijk achter. De vraag die overblijft: waarom presteerden de spelers niet op het moment dat er telde?
