In de jaren zestig waren westernreeksen oppermachtig op de Amerikaanse televisie. Titels als Bonanza, Gunsmoke en The Virginian trokken miljoenen kijkers. Maar niet elke poging om van dit succes te profiteren was even welkom. De serie Custer, oorspronkelijk The Legend of Custer geheten, is daarvan een treffend voorbeeld.
De reeks werd uitgezonden op ABC tussen september en december 1967 en was gebaseerd op het leven van de beruchte legeroffcier George Armstrong Custer. Acteur Wayne Maunder vertolkte de hoofdrol als luitenant-kolonel Custer, wiens avonturen in de zogenoemde Frontier Wars centraal stonden. In die periode, ruwweg tussen 1868 en 1875, voerde het Amerikaanse leger een gewelddadige campagne tegen de inheemse bevolking van de Great Plains.
Nog voordat de eerste aflevering werd uitgezonden, liet de Tribal Indians Land Rights Association van zich horen. De organisatie protesteerde openlijk tegen de serie, die naar hun mening een man verheerlijkte die door veel Amerikanen, en zeker door mensen van inheemse afkomst, als een schurk wordt beschouwd en niet als een held.
Die kritiek was niet zonder grond. De openingscredits van de serie zetten meteen de toon: een dramatische voice-over prees Custer aan als een man die weigerde in de vergetelheid te raken. Schrijver Brian W. Dippie omschreef hoe de serie Custer neerzette als een held met slechts kleine gebreken, veroorzaakt door een overmaat aan ijver. Voor critici was dat een veel te rooskleurig beeld van iemand wiens nalatenschap onlosmakelijk verbonden is met geweld tegen inheemse volkeren.
Custer had tijdens de Burgeroorlog naam gemaakt door zijn brigade aan te voeren bij de Slag bij Gettysburg en door de terugtocht van generaal Robert E. Lee te blokkeren bij Appomattox. Na de oorlog werd hij naar het westen gestuurd, waar hij zijn meest omstreden daden beging. Zijn leven eindigde bij de Slag bij Little Bighorn, waar hij samen met zijn volledige bataljon sneuvelde. Die beroemde veldslag haalde de serie echter nooit, want de reeks werd al na drie maanden stopgezet wegens tegenvallende kijkcijfers en aanhoudende publieke weerstand.
Het was niet de eerste keer dat Hollywood Custer in een gunstig daglicht stelde. De filmindustrie had een lange traditie van het romantiseren van zijn figuur, wat de verontwaardiging over de televisieserie des te begrijpelijker maakt. De combinatie van matige kijkcijfers en georganiseerd protest bleek uiteindelijk dodelijk voor de reeks.
De korte geschiedenis van Custer illustreert hoe zelfs in de jaren zestig bepaalde grenzen niet ongestraft konden worden overschreden. Het protest van inheemse organisaties was een vroeg teken van een groeiend bewustzijn over de manier waarop de media omgingen met de representatie van historisch geweld en de slachtoffers daarvan.
