Kosovo ging zondag opnieuw naar de stembus voor vervroegde parlementsverkiezingen — de derde keer in achttien maanden. Het kleine Balkanland probeert een hardnekkige politieke crisis te doorbreken en wil vaart zetten achter zijn toetreding tot de Europese Unie en de NAVO.
De verkiezingen werden uitgeschreven nadat de belangrijkste politieke partijen er in maart niet in slaagden overeenstemming te bereiken over een opvolger voor oud-president Vjosa Osmani. De eerste verkiezingen, in februari 2025, leverden geen duidelijke uitslag op, waarna het land maandenlang zonder functionerende regering zat. Een tweede stemronde in december bracht evenmin de gewenste politieke stabiliteit.
De aanhoudende crisis heeft zichtbare sporen nagelaten in de Kosovaarse economie. Het land, dat al zwaar werd getroffen door de mondiale energiecrisis en stijgende brandstofprijzen, behoort tot de armste en jongste landen van Europa. Kosovo riep in 2008 de onafhankelijkheid uit van Servië, na een oorlog tussen 1998 en 1999 die eindigde met een NAVO-bombardementscampagne die Servische troepen dwong zich terug te trekken.
Premier Albin Kurti en zijn centrumlinkse partij Vetevendosje beschikken sinds de verkiezingen van december over een duidelijke meerderheid in het parlement. Toch is dat niet genoeg om een president te kiezen: daarvoor zijn de stemmen van minstens tachtig van de honderdtwintig parlementsleden vereist, wat een bredere politieke samenwerking noodzakelijk maakt.
Kurti ligt onder vuur van de twee grootste oppositiepartijen, de Democratische Partij van Kosovo en de Democratische Liga van Kosovo. Zij beschuldigen hem ervan de volledige controle over alle staatsinstellingen te willen grijpen. Ook oud-president Osmani, die nu op de lijst van de oppositiepartij LDK staat, heeft zich tegen Kurti gekeerd nadat hij weigerde haar voor een tweede ambtstermijn te steunen.
Hoewel alle betrokken partijen elkaar de schuld geven van de aanslepende impasse, heeft hun onvermogen om tot een compromis te komen geleid tot groeiende frustratie onder de ongeveer twee miljoen Kosovaarse kiezers. Zij willen dat de politiek zich richt op concrete problemen zoals de economie en de levensstandaard, in plaats van op interne machtsstrijd.
Analisten verwachten vooralsnog geen grote verschuivingen als gevolg van deze verkiezingen. De kans dat de uitslag een einde maakt aan de politieke patstelling wordt klein geacht, tenzij partijen alsnog de bereidheid tonen om over hun eigen schaduw heen te stappen en gezamenlijk een uitweg te zoeken.
