De teleurstellende Ashes-campagne van Engeland zorgt ervoor dat het thuisseizoen begint met meer vraagtekens dan in lange tijd het geval was. De testseries tegen Nieuw-Zeeland en Pakistan, waarvan de eerste Test op donderdag op Lord’s begint, hebben daardoor extra gewicht gekregen.
Oud-Engels bowler Steven Finn trekt een vergelijking met 2014, toen hij zelf deel uitmaakte van een ploeg die met 5-0 werd verslagen door Australië onder aanvoering van Mitchell Johnson. Die nederlaag leidde tot ingrijpende veranderingen: coach Andy Flower vertrok, Kevin Pietersen speelde nooit meer voor Engeland en meerdere spelers verdwenen uit het nationale elftal.
Ditmaal zijn de gevolgen minder drastisch. Er zijn geen spraakmakende ontslagen gevallen en er is geen grootschalige spelerswissel doorgevoerd. Het lijkt meer op een herschikking van de kaarten met een lichte terechtwijzing. De meest opvallende wijziging is het wegvallen van opener Zak Crawley. Finn gelooft dat Crawley zeker het talent heeft om op internationaal niveau te blijven spelen, maar vraagt zich af of een positie lager in de batting order hem beter zou liggen gezien zijn kwaliteiten.
Crawley wordt vervangen door Emilio Gay, maar opvallender is de omvang van de selectie: maar liefst vijftien spelers zijn opgeroepen, met daarin acht potentiële bowlingopties, inclusief aanvoerder Ben Stokes. Finn vindt dit een opvallend grote groep, zeker gezien het feit dat Engeland bijna vijf maanden de tijd heeft gehad om plannen te maken na het einde van de Ashes.
Als speler gaf Finn altijd de voorkeur aan duidelijkheid vooraf. In zijn tijd maakte hij vaak deel uit van een selectie van twaalf man en wist hij precies met wie hij streed om de laatste plek in het elftal. Die helderheid hielp hem zich optimaal voor te bereiden. De huidige grote selectie suggereert volgens hem een zekere mate van onzekerheid binnen de staf.
Engeland had tijdens de Ashes een duidelijke strategie: Australië bestoken met snelle, agressieve pace-bowling. Maar de omstandigheden in Australië bleken genuanceerder dan verwacht en leken meer op Engelse condities dan voorzien. Het feit dat de Australische wicketkeeper bij twee seamers dicht achter de stumps stond, zegt volgens Finn genoeg over hoe de wedstrijden werkelijk verliepen.
De beste Engelse ploegen waar Finn deel van uitmaakte, hadden bowlers die elk een duidelijke rol vervulden: een leider, een ondersteunende kracht en een onvoorspelbaar element. De vraag is nu of de huidige selectie die balans kan vinden tegen Nieuw-Zeeland. De thuiszomer biedt Engeland de kans om antwoorden te geven op de vragen die de Ashes hebben opgeroepen.
