Ethiopië staat bekend als een van de snelst groeiende economieën op het Afrikaanse continent, maar de verdeling van die welvaart laat veel te wensen over. Dat stelt Dr. Douglas Yates, Afrika-specialist en hoogleraar Politieke Wetenschappen aan de American Graduate School of International Relations and Diplomacy.
In een gesprek met journalist Annette Young werpt Yates een kritische blik op de politieke situatie in het land. De centrale vraag daarbij is of de aankomende verkiezingen in Ethiopië eerlijk en vrij kunnen verlopen, gezien de aanhoudende conflicten in het land.
Volgens Yates is het denkbaar dat verkiezingsprocessen in bepaalde, stabielere delen van het land naar behoren functioneren. Maar hij benadrukt dat dit slechts een deel van het verhaal is. Grote gebieden worden geteisterd door gewapende conflicten, bevolkingsgroepen worden uitgesloten van deelname aan het politieke proces, en de economische ongelijkheid tussen regio’s is enorm. Daarbij komt ook nog de hoge inflatie, die het dagelijks leven van veel Ethiopiërs zwaar onder druk zet. Al deze factoren samen bepalen in grote mate hoe de politieke werkelijkheid in Ethiopië er werkelijk uitziet, aldus Yates.
Een ander opvallend punt in zijn analyse betreft de veranderde beeldvorming rondom premier Abiy Ahmed. Toen Abiy in 2019 de Nobelprijs voor de Vrede ontving, werd dit wereldwijd verwelkomd als een hoopvol teken van verzoening in de regio. Zijn vredesakkoord met buurland Eritrea leek een nieuw tijdperk in te luiden voor de Hoorn van Afrika.
Maar die positieve perceptie is sindsdien ingrijpend veranderd. Interne opstanden, met name het bloedige conflict in de Tigray-regio, en toenemende spanningen met naburige landen hebben het imago van Abiy Ahmed ernstig aangetast. Wat begon als een verhaal van hoop en diplomatieke doorbraak, is uitgegroeid tot een veel complexere en zorgwekkendere politieke realiteit.
Yates schetst daarmee een beeld van een land dat zich in een spagaat bevindt: enerzijds indrukwekkende economische groeicijfers, anderzijds diepgewortelde problemen op het gebied van bestuur, veiligheid en sociale rechtvaardigheid. De vruchten van de economische groei komen lang niet bij iedereen terecht, en politieke stabiliteit blijft een verre droom voor grote delen van de bevolking.
De situatie in Ethiopië illustreert hoe economische vooruitgang op macroniveau niet automatisch leidt tot welzijn en veiligheid voor alle burgers. Zolang conflicten voortduren en politieke uitsluiting een realiteit blijft, staat de geloofwaardigheid van verkiezingen en democratische processen onder druk. Volgens Yates is het dan ook essentieel om verder te kijken dan enkel de economische groeicijfers en oog te hebben voor de dieperliggende structurele problemen die Ethiopië nog altijd in hun greep houden.
