De seizoensfinale van Spider-Noir, de misdaadserie die sterk leunt op de sfeer van de klassieke zwart-witfilms uit de jaren veertig, sluit af met een scène die duidelijk geïnspireerd is op het werk van filmlegende Orson Welles.
In de laatste aflevering, getiteld ‘The Man in the Mask’, speelt loungezangeres Felicia ‘Cat’ Hardy (gespeeld door Li Jun Li) de hoofdrol in een confrontatie met maffiabaas Silvermane (Brendan Gleeson). Cat heeft gedurende het hele seizoen geprobeerd wraak te nemen op Silvermane, die uit jaloezie haar verloofde liet vermoorden. Die afrekening vindt uiteindelijk plaats in een spiegelzaal, waar talloze weerkaatsingen van beide personages tegelijkertijd zichtbaar zijn. Het is daardoor vrijwel onmogelijk te bepalen wie de echte Cat en wie de echte Silvermane is. Als de schoten vallen, springen de spiegels één voor één aan stukken, en uiteindelijk treft Cat haar doelwit.
Filmkenners zullen deze scène onmiddellijk herkennen als een eerbetoon aan Orson Welles’ film The Lady from Shanghai uit 1947. In die klassieker speelt Welles zelf de hoofdrol als Michael O’Hara, een zeeman die verstrikt raakt in een ingewikkeld moordcomplot. Hij raakt geobsedeerd door de mysterieuze en welgestelde Elsa Bannister, gespeeld door Rita Hayworth, die op dat moment de echtgenote van Welles was. De film bereikt zijn hoogtepunt eveneens in een spiegelzaal, waar alle geheimen worden onthuld en een vuurgevecht uitbreekt dat de spiegels aan stukken slaat.
Technisch gezien maakte Welles in die scène gebruik van zogenoemde dubbelbelichting, een techniek waarbij twee beelden op hetzelfde stuk filmmateriaal worden vastgelegd, zodat ze over elkaar heen lijken te liggen. Hierdoor konden meerdere close-ups tegelijkertijd in beeld worden gebracht, wat de verwarring en het gevoel van desoriëntatie versterkte.
Het is overigens niet de eerste keer dat Welles met spiegels en reflecties speelde in zijn films. In Citizen Kane, zijn befaamde meesterwerk, loopt de hoofdpersoon Kane langs twee tegenover elkaar geplaatste spiegels, waardoor zijn spiegelbeeld eindeloos herhaald wordt. Die beeldtaal sluit aan bij het centrale thema van de film: de vraag wie Kane werkelijk was, gezien door de ogen van mensen met totaal verschillende herinneringen en percepties.
De verwijzing naar The Lady from Shanghai past naadloos in de bredere sfeer van Spider-Noir. De serie ademt de geest van de klassieke film noir, en de cast bevat zelfs Jack Huston, kleinzoon van John Huston, de regisseur van tijdloze noirs als The Maltese Falcon en Key Largo. Met deze spiegelscène laat Spider-Noir zien dat het niet alleen visueel schatplichtig is aan het genre, maar ook bereid is om expliciet te verwijzen naar de grote meesters die het genre hebben gevormd.
