Een van de zeldzaamste papegaaiensoorten ter wereld, de kakariki karaka of oranjevoorhoofdparkiet uit Nieuw-Zeeland, krijgt een nieuwe kans op voortbestaan dankzij een opmerkelijk vruchtbaar broedpaar. De twee vogels, Nacho en Trixie genaamd, zijn inmiddels verantwoordelijk voor meer dan tien procent van de totale wereldpopulatie van deze kritisch bedreigde soort.
De kakariki karaka heeft een bewogen geschiedenis. De vogel is twee keer officieel uitgestorven verklaard, maar werd beide keren later toch weer teruggevonden. Momenteel zijn er naar schatting nog ongeveer 450 exemplaren in leven, verspreid over beschermde natuurgebieden, eilanden zonder roofdieren en een klein aantal wilde populaties.
Nacho en Trixie werden in 2024 aan elkaar gekoppeld in het Isaac Conservation and Wildlife Trust in Christchurch. Sindsdien hebben ze samen 55 kuikens grootgebracht, waarvan maar liefst 33 in het lopende jaar. Dat is een uitzonderlijke prestatie voor een soort die zo dicht tegen de rand van uitsterven balanceert.
Wildlife manager Leigh Percasky is vol lof over het vrouwtje Trixie, die hij omschrijft als een ware ‘supermama’. Volgens hem is het broedseizoen officieel voorbij, maar legt Trixie nog steeds eieren en verzorgt ze nieuwe kuikens. In haar meest recente legsel zitten opnieuw zeven kuikens. Percasky zou eigenlijk willen dat ze even rust neemt, maar de vogel geeft geen enkele blijk van vermoeidheid. Ook het mannetje Nacho krijgt de nodige erkenning: hij zorgt continu voor voedsel voor zowel Trixie als alle kuikens, wat een enorme inspanning vereist.
Wayne Beggs, die leiding geeft aan het herstelplan voor de kakariki karaka bij het Nieuw-Zeelandse ministerie van Natuurbeheer, benadrukt hoe onmisbaar gevangenschapsprogramma’s als dit zijn. Zonder dergelijke fokprogramma’s zou het onmogelijk zijn om nieuwe leefgebieden voor de soort te ontwikkelen. De wilde populaties zijn namelijk bijzonder kwetsbaar voor aanvallen van roofdieren, waardoor reservepopulaties in gevangenschap altijd noodzakelijk blijven als vangnet.
Percasky noemt de bijdrage van Nacho en Trixie aan het voortbestaan van hun soort ronduit enorm. Toch hoopt hij dat het koppel na de huidige kuikens eindelijk een welverdiende pauze zal nemen. Waar de twee vogels al die energie vandaan halen, blijft voor hem een raadsel.
