Ik had mijn twijfels of ik dit moest schrijven, omdat ik buiten de politiek sta en Aruba steeds meer een binair land wordt. Ongeacht je politieke affiliatie: als je MEP bekritiseert, moet je volgens velen AVP zijn, en als je AVP bekritiseert, moet je MEP zijn. Die rivaliteit is zo diep in onze cultuur verankerd dat je, of je wilt of niet, meteen met het een of het ander wordt bestempeld. Laat ik beginnen met te zeggen dat ik, als het gaat om een keuze tussen AVP-Futuro of MEP-RAIZ, na 3,5 jaar in het parlement zonder twijfel voor het eerste zou kiezen. Populisme is echter geen ontwikkelingsmodel, maar een campagnetactiek, en waarschijnlijk geen bewonderenswaardige.
Ik begin met een persoonlijke ervaring met een afdeling die ressorteert onder het ministerie van Financiën. In juli 2025 hebben wij ACCION 21 en Stichting Fractiemedewerkers ACCION 21 geliquideerd. Die laatste is de structuur die elke partij in het parlement moet opzetten om ondersteuning te ontvangen. Op het moment dat de publicatie twee keer in de Landscourant verscheen, heb ik al mijn contacten bij DIMP gemaild met het verzoek om de vereniging en de stichting uit hun systeem te verwijderen, zodat ik niet elke maand nihil-aangifte en elk jaar een verzamelloonstaat hoef in te dienen. Ik kreeg geen enkel antwoord. Daarom ben ik DIMP gaan bellen. Pas na ongeveer tien telefoontjes kreeg ik iemand aan de lijn, die mij vertelde dat dit niet per e-mail kon en dat ik de documenten persoonlijk moest komen afgeven.
Ik ben persoonlijk langsgegaan met de papieren van de KvK, de publicatie in de Landscourant en de respectieve persoonsnummers. Ik kreeg goede service en men stempelde de documenten af. Ook kreeg ik het advies om foto’s te maken als bewijs dat de stukken waren ingediend. Kort daarna ontving ik een e-mail van iemand bij DIMP waarin stond dat de documenten naar de verkeerde persoon of afdeling waren gestuurd. Men gaf mij vervolgens het e-mailadres van de verantwoordelijke persoon. Opmerkelijk genoeg was dat iemand die ik eerder al had gemaild, nog voordat ik de documenten persoonlijk was gaan afgeven.
Nu moet ik een administratiekantoor blijven betalen om nihil-aangiften in te dienen, alleen om boetes te voorkomen. Daarna moet ik bezwaar maken voor een entiteit die vorig jaar al is opgeheven. Zodra iets volgens de wet in de Landscourant is gepubliceerd, bestaat die onderneming niet meer. Dat geldt niet alleen voor de burger, maar ook voor overheidsafdelingen, ook als zij de wet kennelijk niet kennen.
Enkele jaren geleden had DIMP nog 167.000 bezwaren in behandeling. Hun manier van werken garandeert dat die achterstand nooit wordt weggewerkt. Hoe moeilijk is het om een jurist van DIMP de publicaties in de Landscourant te laten doornemen en de betreffende afdelingen te laten informeren dat de daarin genoemde entiteiten niet meer bestaan en uit het systeem kunnen worden verwijderd, zodat verdere bezwaren worden voorkomen? Het is belachelijk dat burgers nihil-aangiften moeten blijven doen om fictieve boetes te voorkomen en vervolgens bezwaar moeten maken over iets simpels dat gemakkelijk opgelost had kunnen worden.
Een ander voorbeeld: in 2022 is DIMP vergeten om in mijn aangifte belasting te verrekenen die in het buitenland al was betaald. Hoewel ik telefonisch contact had met de afdeling en men mij verzekerde dat de zaak bijna was afgehandeld en ik geen rappel hoefde in te dienen, verstreek een jaar zonder oplossing. Daardoor moest ik alsnog een accountant inschakelen om een rappel in te dienen, ondanks dat men zei dat dit niets zou helpen. Toch stond dat in de instructiebrief van DIMP. Stel je voor: als DIMP een bezwaar niet binnen een jaar behandelt, zijn burgers en bedrijven dus verplicht elk jaar opnieuw een rappel in te dienen, alleen omdat DIMP zijn werk niet tijdig kan doen. Wat een absurditeit. En uitgerekend diezelfde afdeling moet burgers certificeren op hun fiscale gedrag. Laten we serieus blijven: zij zouden zelf niet slagen.
Overheidsafdelingen werken niet met key performance indicators om de dienstverlening aan burgers structureel te verbeteren. Zij draaien simpelweg mee in een ongeorganiseerd en inefficiënt overheidsapparaat dat de ontwikkeling van ons land schaadt. Ministers komen en gaan, directeuren wisselen soms, ambtenaren die niet functioneren worden naar een andere afdeling overgeplaatst, en vervolgens zijn wij verbaasd dat Aruba belastingniveaus van de eerste wereld kent, maar openbare dienstverlening van de derde wereld krijgt.
Ik heb gelezen dat de minister van Financiën een rapport heeft laten opstellen om de fintech-industrie te ontwikkelen. Maar zolang de belangrijkste afdeling onder zijn verantwoordelijkheid niet op orde is, zal dat vergeefs zijn. Kun je je voorstellen dat een fintech-bedrijf DIMP tien keer moet bellen voordat iemand opneemt? En daarna te horen krijgt dat een bepaalde dienst niet digitaal kan worden afgehandeld, maar dat documenten persoonlijk moeten worden ingediend, om vervolgens van de ene afdeling naar de andere te gaan zonder ooit tot een besluit te komen? Als de basis van de publieke sector niet wordt hersteld, blijven plannen voor groei en diversificatie slechts papier. In 2026 moet het beter kunnen.
