ORANJESTAD — MEP-fractielid Shailiny Tromp-Lee heeft in een verklaring scherpe kritiek geuit op de manier waarop de Arubaanse regering het proces rond de Rijkswet HOFA voert. Volgens haar handelt het kabinet ondoorzichtig en wordt het parlement, evenals de bevolking, onvoldoende geïnformeerd over de voortgang en besluitvorming.
Tromp-Lee stelt dat de regering heeft nagelaten het parlement tijdig in te lichten over het afronden van de internetconsultatie en over het besluit om het traject voort te zetten. Zij noemt dat een ernstige tekortkoming in de transparantie en vraagt zich af in hoeverre rekening is gehouden met de bezwaren die vanuit verschillende hoeken zijn ingebracht.
In haar verklaring wijst zij onder meer op de positie van vakbonden en op de meer dan 10.000 ondertekenaars die zich volgens haar tegen de wet hebben uitgesproken. Volgens Tromp-Lee wekt het proces de indruk dat de consultatie vooral een formele stap was, zonder dat duidelijk is of ingediende kritiekpunten daadwerkelijk zijn meegewogen.
Daarnaast stelt het MEP-fractielid dat de Rijkswet HOFA op gespannen voet staat met de Arubaanse Constitutie. Ook zegt zij dat het huidige traject in strijd is met eerdere afspraken die in IPKO-verband en in adviezen van de Raad van State aan de orde zijn gekomen.
Tromp-Lee bekritiseert verder dat de regering volgens haar al in een vroeg stadium instemming heeft getoond met het concept, zonder dit eerst volledig aan het parlement voor te leggen. Daarmee, zo stelt zij, zijn de volksvertegenwoordigers buitenspel gezet in een dossier dat raakt aan de autonomie van Aruba.
Volgens de politica is sprake van een structureel gebrek aan openheid en verantwoordelijkheid. Zij spreekt van een informatieachterstand voor de bevolking en vindt dat de regering te weinig rekenschap aflegt over haar handelen. Tromp-Lee noemt de gang van zaken onaanvaardbaar en roept op tot bredere maatschappelijke afkeuring van de gekozen aanpak.
De verklaring van Tromp-Lee komt op een moment waarop Aruba stilstaat bij 40 jaar Status Aparte. In dat verband plaatst zij vraagtekens bij de huidige koers van het bestuur en de betekenis daarvan voor de democratische rechtsorde en de autonomie van het land.
