Er bestaat een aflevering van Star Trek: Deep Space Nine die door veel fans over het hoofd wordt gezien, maar die eigenlijk een van de sterkste is uit de hele reeks. Het gaat om ‘Whispers’, uitgezonden op 7 februari 1994, halverwege het tweede seizoen van de serie.
De aflevering draait volledig om Chief O’Brien, gespeeld door Colm Meaney. Het verhaal wordt verteld als een terugblik: O’Brien keert terug van een diplomatieke missie bij een buitenaards volk, de Parada, die zich voorbereiden op een vredestop. Maar zodra hij terugkomt op ruimtestation Deep Space Nine, klopt er iets niet.
Zijn vrouw Keiko en dochter Molly gedragen zich afstandelijk en koud. Collega’s werken aan beveiligingsprojecten waar hij niets van wist. Commandant Sisko heeft geheimzinnige gesprekken met zijn vrouw. Dokter Bashir dringt aan op een uitgebreid medisch onderzoek. En zelfs veiligheidsagent Odo kijkt hem met argwaan aan. Iedereen op het station lijkt hem te wantrouwen, maar niemand legt uit waarom.
Kijkers worden zo meegenomen in een sfeer van paranoia en onzekerheid. Zit O’Brien in een parallelle dimensie? Heeft hij een onbekende ziekte opgelopen? De aflevering speelt bewust met de verwachtingen van het publiek en houdt de spanning gedurende het hele verhaal vast.
Dan escaleert de situatie: de bemanning probeert O’Brien zonder duidelijke reden te arresteren. Hij weet te ontsnappen en vlucht in een klein ruimteschip terug naar de Parada-planeet. Op dat moment ontvouwt zich de werkelijke toedracht.
Het blijkt dat de echte O’Brien al aan het begin van de aflevering door de Parada was ontvoerd en vervangen door een geprogrammeerde kloon. De kijker heeft het hele verhaal gevolgd vanuit het perspectief van die kloon, die zelf niet wist dat hij geen mens was. De kloon was geprogrammeerd om terug te keren naar de Parada en daar als sluipmoordenaar op te treden tijdens de vredesonderhandelingen.
De onthulling is weliswaar een klassieke sciencefiction-truc, maar de uitvoering is sterk. Het verhaal bereikt zijn hoogtepunt wanneer de kloon de echte O’Brien ontmoet en eindelijk de waarheid begrijpt. Omdat de kloon beschikt over alle herinneringen van het origineel, zijn zijn laatste gedachten bij zijn gezin.
Wat ‘Whispers’ zo bijzonder maakt, is niet alleen de plotwending, maar de manier waarop de aflevering de kijker meesleurt in de verwarring en angst van het hoofdpersonage. Het is een strak geschreven mysterie-aflevering die laat zien hoe goed Deep Space Nine was in het verkennen van moreel complexe en psychologisch beladen verhalen, iets wat de serie onderscheidde van andere Star Trek-series.
Kort gezegd: wie van Star Trek houdt en ‘Whispers’ nog niet heeft gezien, mist een onverdiend vergeten pareltje.
