Engeland begon het WK 2026 voortvarend met een 4-2 overwinning op Kroatië, maar tijdens de wedstrijd klonk er ook gefluit in het Dallas Stadium. Dat was echter niet gericht op spelers of scheidsrechters, maar op een nieuw fenomeen dat dit toernooi heeft geïntroduceerd: de hydratatiepauze.
Tijdens elke wedstrijd op dit WK zijn er twee verplichte drinkpauzes ingevoerd, één per helft van drie minuten elk. De maatregel is bedoeld om spelers te beschermen tegen de zomerhitte in Noord-Amerika. Hoewel sommige bondscoaches de pauzes verwelkomen, zijn de supporters duidelijk minder enthousiast. Engelse én Kroatische fans sloegen de handen ineen en joelden gezamenlijk toen het spel werd stilgelegd.
Een veelgehoorde kritiek is dat de pauzes vooral dienen als extra reclamemogelijkheid voor televisiezenders. Een Engelse supporter verwoordde het na afloop scherp: de pauzes zijn er puur voor het grote geld. Diezelfde fan erkende wel dat ze in stadions zonder airconditioning, bij temperaturen boven de dertig graden, absoluut noodzakelijk kunnen zijn. Maar in een gekoeld stadion als dat in Dallas voelde de onderbreking voor velen overbodig aan.
Een andere supporter wees op het effect op het spelverloop: voetbal draait om ritme en continuïteit, en een kunstmatige pauze doorbreekt dat. Het gevoel dat wedstrijden nu feitelijk in vier kwarten worden gespeeld in plaats van twee helften, stuit veel Europese fans tegen de borst. ‘Dit is de amerikanisering van het voetbal’, aldus een fan, die aangaf zelf ook te hebben meegefloten.
Dit speelde zich niet alleen af in Dallas. Ook bij andere wedstrijden klonk er protest. Tijdens Noorwegen tegen Irak in Boston, gespeeld bij een milde temperatuur van 23 graden, werd de pauze uitgefloten. Opvallend genoeg viel er vlak na de hervatting een doelpunt voor Noorwegen, dat uiteindelijk met 4-1 won. Bij de ruime overwinning van Zweden op Tunesië (5-1) en de doelpuntloze remise tussen Spanje en Kaapverdië klonk eveneens luid protest uit de tribunes. Ook bij Ghana tegen Panama werd de eerste pauze met gejoel ontvangen.
De discussie rondom de hydratatiepauzes lijkt met elke speelronde verder aan te zwellen. Voorstanders wijzen op de gezondheid van de spelers en de extreme weersomstandigheden op sommige speellocaties. Tegenstanders zien er vooral een commercieel instrument in dat het karakter van het voetbal aantast. De vraag is of de FIFA gehoor zal geven aan de groeiende onvrede onder supporters, of dat de pauzes een vast onderdeel blijven van dit en mogelijk toekomstige toernooien.
