Het was een moment dat weinigen snel zullen vergeten. Met ruim een uur op de klok balde Ben Gannon-Doak zijn vuist en schreeuwde het uit na een ogenschijnlijk onbeduidende actie langs de zijlijn. De jonge buitenspeler vierde het alsof hij zojuist de winnende treffer had gemaakt op het WK. En eigenlijk klopte dat gevoel ook wel, want voor Schotland voelde dit duel tegen Haïti als een finale op zich.
De 20-jarige Bournemouth-aanvaller was veruit de meest opvallende speler tijdens Schotlands eerste WK-wedstrijd in 28 jaar. Terwijl ervaren namen als Scott McTominay, John McGinn en Lawrence Shankland aan de aftrap verschenen, was het Gannon-Doak die de harten van de meegereisde Schotse fans veroverde. McGinn zou uiteindelijk het verschil maken als matchwinner, maar de vleugelspeler was de grote uitblinker van de avond.
Het is opmerkelijk hoe ver Gannon-Doak in korte tijd is gekomen, temeer omdat zijn pad naar dit moment allesbehalve soepel verliep. Twee jaar geleden werd hij nog verrassend opgenomen in de selectie voor het EK 2024, maar een blessure verhinderde hem om mee te reizen naar Duitsland. De jongeman zelf erkende achteraf dat hij er waarschijnlijk toch niet aan spelen toe zou zijn gekomen, en dat hij zichzelf nog niet op zijn best had kunnen laten zien.
Blessures zijn een terugkerend thema in zijn jonge carrière. Tijdens de laatste WK-kwalificatiewedstrijd tegen Denemarken in november vorig jaar moest hij geblesseerd het veld verlaten, nadat hij McTominay nog had aangezet voor een spectaculaire omhaal. De schade aan zijn hamstring bleek ernstig. Het was zijn derde zware blessure in evenveel jaar tijd, en het herstel was lang en moeizaam.
Toch liet hij in Boston zien dat hij volledig terug is. Explosief, creatief en gedreven toonde hij de voetbalwereld waarom Schotse fans zo reikhalzend naar zijn terugkeer hadden uitgekeken. Op zijn debuut bij een groot toernooi stond hij volop in de schijnwerpers, en hij genoot er zichtbaar van.
Die schijnwerpers zijn voor Gannon-Doak overigens niet nieuw. Op zijn zestiende verliet hij Celtic al voor Liverpool, aangetrokken door de glitter van de Premier League. Die stap bleek echter niet eenvoudig. De jongen uit North Ayrshire ontdekte al vroeg dat profvoetbal een eenzame wereld kan zijn. Zijn geloof speelt daarin een belangrijke rol: hij bidt voor wedstrijden en leest de Bijbel als persoonlijke steun.
Schotland won de wedstrijd tegen Haïti met moeite, maar het was een historische overwinning: de eerste WK-zege in 36 jaar. En terwijl de ploeg collectief juichte, was het de jonge vleugelspeler die de meeste indruk maakte. Een talent dat door blessureleed lange tijd in de schaduw bleef, trad eindelijk voluit in het licht.
