Terwijl de wereld zijn blik richt op het FIFA Wereldkampioenschap voetbal, bestaat er ergens een ander wereldtoernooi dat minstens zo bijzonder is — en misschien wel hartveroverende. Het heet het Grannies International Football Tournament, afgekort GIFT, en hier geldt één ijzeren regel: je kunt nooit te oud zijn om mee te doen. Maar je kunt wél te jong zijn.
Het toernooi vindt plaats in Tzaneen, Zuid-Afrika, en trekt vrouwen van over de hele wereld die één ding gemeen hebben: ze zijn allemaal minimaal vijftig jaar oud. Jongere spelers hoeven zich niet te melden. Bij de ingang controleren officials zorgvuldig de paspoorten van alle deelnemers. ‘We willen geen te jonge spelers zien,’ legt een official serieus uit. Het publiek in de tribunes laat zich ondertussen niet onbetuigd: vuvuzela’s schallen door het stadion en toeschouwers juichen luidkeels.
Het toernooi brengt teams samen uit landen als Togo en gastland Zuid-Afrika, maar ook uit vele andere hoeken van de wereld. De speelsters lopen het veld op terwijl het FIFA-hymne door de luidsprekers klinkt, hand in hand met jonge lokale spelers die hen begeleiden. Grootmoeders, moeders, oma’s — in welke taal je ze ook noemt — ze komen hier om te winnen.
Eén van de bekendste gezichten rondom het toernooi is Rossina Mathye, inmiddels 84 jaar oud. Zij was een van de oprichters van het legendarische Zuid-Afrikaanse team Vakhegula Vakhegula, wat in het Tsonga ‘Grootmoeders, Grootmoeders’ betekent. In 2010 reisde ze zelfs naar de Verenigde Staten om deel te nemen aan een speciaal duel voor oudere vrouwen. Tegenwoordig speelt Mathye zelf niet meer — haar knieën laten het niet toe — maar ze is een van de trouwste supporters langs de zijlijn. ‘Bewegen is goed voor je,’ zegt ze over haar voetbalcarrière. ‘Maar nu zit ik te kijken. Nu ben ik een van hun grootste fans.’ Mathye heeft tien kleinkinderen en is inmiddels ook overgrootmoeder.
Het GIFT-toernooi laat zien dat sport geen leeftijdsgrens kent — althans, niet naar boven toe. De deelneemsters bewijzen dat passie, doorzettingsvermogen en teamgeest niet verdwijnen met de jaren. Integendeel: voor veel van deze vrouwen begon hun voetbalcarrière pas op latere leeftijd, en ze spelen met een enthousiasme dat menig jongere sporter zou beschamen.
Terwijl het grote WK miljoenen kijkers trekt met sterren als profvoetballers in hun beste jaren, biedt het Grannies International Football Tournament iets wat misschien nog zeldzamer is: een plek waar ervaring, levensvreugde en sportiviteit samenkomen op het groene gras. En waar het controleren van paspoorten niet gaat om te jong te zijn — maar om jong genoeg te zijn.
