Cristiano Ronaldo staat op het punt geschiedenis te schrijven op het WK 2026 in de Verenigde Staten. De Portugese sterspeler neemt deel aan zijn zesde wereldkampioenschap, een prestatie die hij deelt met de Argentijn Lionel Messi en de Mexicaan Guillermo Ochoa. Maar terwijl zijn status vroeger onaantastbaar leek, klinkt er vanuit Portugal steeds meer kritiek op zijn rol binnen het nationale elftal.
Het begon allemaal op 20 augustus 2003, toen een jonge Ronaldo zijn debuut maakte voor het Portugese seniorenelftal in een weinig memorabele vriendschappelijke wedstrijd tegen Kazachstan. Portugal won met 1-0, voor slechts 8.000 toeschouwers op een veld dat zo slecht was dat het gras geschilderd moest worden. Niemand had toen kunnen voorspellen dat deze jongen uit Madeira twee decennia later nog altijd het boegbeeld van de nationale ploeg zou zijn.
Met 143 internationale doelpunten is Ronaldo de meest scorende international aller tijden. Zijn invloed op het Portugese voetbal gaat echter verder dan statistieken alleen. Volgens João Aroso, die met hem samenwerkte bij zowel Sporting als de nationale ploeg, heeft Ronaldo een klein land wereldwijd op de kaart gezet. Portugal is dankzij hem bekend geworden om iets groots, aldus Aroso.
Toch is de discussie over zijn plek in de selectie de afgelopen jaren losgebarsten. Waar het vroeger bijna als verraad werd beschouwd om Ronaldo’s positie in twijfel te trekken, is dat nu heel anders. Oud-international António Simões, lid van de Portugese ploeg die in 1966 derde werd op het WK, is ronduit kritisch. Volgens hem speelt Ronaldo niet om te winnen, maar om de hoofdrol te spelen. Simões vergelijkt hem daarmee ongunstig met de legendarische Eusébio, die het teambelang altijd vooropstelde.
Bondscoach Roberto Martínez pareert de kritiek echter resoluut. Hij noemt de discussie over Ronaldo ‘lifttalk’ – oppervlakkig geklets – en wijst steevast op dezelfde cijfers: 25 doelpunten in zijn laatste 31 interlands. Voor Martínez is de keuze voor Ronaldo geen sentimentele beslissing, maar een puur sportieve. De bondscoach benadrukt dat Ronaldo er niet bij is vanwege zijn verleden, maar omdat hij nog altijd presteert op het hoogste niveau.
Op het WK heeft Ronaldo de kans zijn critici opnieuw de mond te snoeren. Hij scoorde op elk van zijn vijf vorige wereldkampioenschappen en staat op acht WK-doelpunten, één minder dan het Portugese record van Eusébio. Maar de grootste droom blijft onvervuld: Portugal naar de wereldtitel leiden. Dat is de prijs die hij nog niet heeft gewonnen en die zijn erfenis definitief zou bezegelen.
Of Portugal nu beter is mét of zonder hem, blijft een vraag die de gemoederen bezighoudt. Wat zeker is: zolang Ronaldo scoort, zal Martínez hem blijven opstellen – en zal het debat voortduren.
