In reactie op de analyse van Jan Driessen
De analyse van Jan Driessen over het frame “de bende van Jetten” raakt de kern van een structureel probleem in de hedendaagse journalistiek. Zijn observatie is scherp en terecht: wat afgelopen week op televisie gebeurde, was geen verslaggeving, maar het kritiekloos doorgeven van een politiek geconstrueerd narratief.
Daar wil ik één fundamenteel journalistiek principe expliciet aan toevoegen, en tegelijk zijn punt versterken:
Een journalist met talent leest eerst de intentie van woorden, vóór hij besluit ze te publiceren.
Woorden in de politiek zijn nooit neutraal. Ze zijn gekozen. Geplaatst. Getimed. Elk frame dient een doel. Journalistiek die zich beperkt tot het herhalen van die woorden zonder de bedoeling erachter te duiden, verliest haar autonomie en wordt onderdeel van de strategie die zij juist hoort te bevragen.
Het frame “de bende van Jetten” was geen nieuwsfeit. Het was een bewuste reductie, ontworpen om af te leiden van de inhoud. Zoals Driessen terecht stelt: het echte nieuws, coalitiepartijen die de hand uitstaken, samenwerking zochten en verantwoordelijkheid toonden in een gepolariseerd parlement, werd genegeerd. Niet omdat het er niet was, maar omdat het minder ‘scherp’ klonk dan een polariserende quote.
Wie zulke frames zonder context herhaalt, functioneert niet als journalist maar als amplifier. In vaktermen spreken we dan van stenografische journalistiek: het registreren van taal zonder analyse, zonder geheugen en zonder verantwoordelijkheid. Dat is geen kwestie van mening, maar van professioneel tekortschieten.
Het probleem wordt groter wanneer media vervolgens ‘onderzoeken’ doen naar het vertrouwen in de politiek, nadat zij zelf eerst het negatieve beeld hebben gezet. Eerst het frame creëren, daarna meten of het blijft hangen, en dat presenteren als publieke realiteit. Dat is geen reflectie, maar een gesloten circuit.
Driessen heeft gelijk wanneer hij stelt dat journalistiek geen doorgeefluik is. Ze is geen microfoonstandaard voor wie het hardst roept. Journalistiek is een autonome macht, met een plicht tot duiding, contextualisering en herinnering.
Daarom is de conclusie onontkoombaar:
wie woorden verspreidt zonder hun intentie te lezen, bedrijft geen journalistiek, hij versterkt chaos.
En precies dát is wat we ons, in een tijd van fragiel vertrouwen en bewuste polarisatie, niet langer kunnen permitteren.
Origineel artikel:
De ‘Bende van Jetten’: bewust bedacht, kritiekloos doorgetetterd
Door Jan Driessen
https://www.linkedin.com/posts/jandriessen_de-bende-van-jetten-bewust-bedacht-kritiekloos-activity-7418557117814509568-eC-E/
