De Amerikaanse indie-filmmaker Patrick Wang is terug op het witte doek met zijn nieuwste film ‘A. Rimbaud’, zijn eerste speelfilm in maar liefst acht jaar. Het resultaat is een ambitieuze en vormvernieuwende biopic over de negentiende-eeuwse Franse dichter Arthur Rimbaud, die bijna drie uur in beslag neemt en gedragen wordt door één enkele acteur.
Wang, die bekend staat om zijn eigenzinnige en onconventionele aanpak van filmmaking, bewijst met deze productie opnieuw dat hij zich niets aantrekt van de gebaande paden van Hollywood. De film werd besproken door filmcriticus Siddhant Adlakha, die de première bijwoonde begin juni 2026.
Arthur Rimbaud geldt als een van de meest invloedrijke en tegelijkertijd raadselachtige figuren uit de Franse literatuurgeschiedenis. Hij schreef zijn belangrijkste werken op zeer jonge leeftijd, voordat hij op zijn negentiende de poëzie volledig de rug toekeerde en de rest van zijn leven als avonturier en handelaar doorbracht in Afrika. Zijn turbulente leven en zijn revolutionaire gedichten, die het symbolisme en later het surrealisme diepgaand beïnvloedden, maken hem tot een fascinerende figuur voor een biografische verfilming.
Wat ‘A. Rimbaud’ onderscheidt van doorsnee biopics, is de radicale keuze om het verhaal te vertellen via één acteur die alle personages voor zijn rekening neemt. Deze theaterlijke aanpak geeft de film een intieme en tegelijkertijd vervreemdende kwaliteit, passend bij het leven van een dichter die zelf altijd op de grens van het conventionele opereerde.
Patrick Wang debuteerde in 2011 met ‘In the Family’, een eveneens langdurige en persoonlijke film die hem destijds op de kaart zette als een van de meest originele stemmen in de Amerikaanse onafhankelijke cinema. Na jaren van relatieve stilte lijkt hij met ‘A. Rimbaud’ zijn artistieke ambities verder te hebben aangescherpt.
De film wordt omschreven als vormvernieuwend, wat suggereert dat Wang niet alleen inhoudelijk maar ook cinematografisch nieuwe wegen bewandelt. In een tijdperk waarin biopics vaak neigen naar het veilige en het voorspelbare, lijkt ‘A. Rimbaud’ een welkome uitzondering te vormen.
Of de film ook buiten het festivalcircuit een breed publiek zal bereiken, valt nog te bezien. De combinatie van een lange speelduur, een eenmansformat en een onderwerp dat buiten de Franstalige wereld minder bekend is, maakt het geen gemakkelijk verkoopbaar product. Toch lijkt dat precies het soort uitdaging te zijn waar Wang naar op zoek is.
Met ‘A. Rimbaud’ bevestigt Patrick Wang zijn reputatie als een filmmaker die zijn eigen regels schrijft, net zoals de dichter die hij portretteert dat ooit deed.
