De nieuwe DC-film Supergirl lijkt af te stevenen op een fors financieel verlies van naar schatting honderd miljoen dollar. De tegenvallende bioscoopresultaten roepen serieuze vragen op over de koers die DC Studios momenteel vaart met zijn superheldenfranchise.
In de film is een melancholische versie te horen van het bekende nummer ‘The Middle’ van Jimmy Eat World, dat tijdens een climactische gevechtsscène klinkt. De songtekst moedigt de hoofdpersoon aan om zichzelf niet op te geven. De ironie is groot: het publiek lijkt de film wél te hebben opgegeven, getuige de teleurstellende bezoekcijfers in de eerste bioscoopweekenden.
De slechte prestaties van Supergirl zijn geen incident op zichzelf, maar passen in een bredere trend van tegenvallende DC-producties. Waar Marvel Studios de afgelopen jaren een beproefd recept heeft gevolgd voor het opbouwen van een samenhangend filmuniversum, worstelt DC al jaren met een gebrek aan consistentie en een duidelijke creatieve visie.
Experts en filmanalisten wijzen op een aantal structurele problemen. Ten eerste is er de kwestie van de merkidentiteit: DC heeft moeite om een herkenbaar en geliefd universum neer te zetten waar kijkers zich aan willen binden. Elke nieuwe film lijkt een eigen richting op te gaan, zonder dat er een overkoepelend verhaal of een heldere toon is die het geheel bij elkaar houdt.
Ten tweede speelt de keuze van personages een rol. Supergirl is weliswaar een iconisch figuur uit de strips, maar heeft bij het grote publiek minder naamsbekendheid dan bijvoorbeeld Superman of Batman. Om een minder bekend personage succesvol te lanceren, is een sterke introductie en een overtuigend verhaal noodzakelijk. Dat lijkt in dit geval onvoldoende te zijn gelukt.
Ten derde is er de kwestie van timing en marketing. In een markt die verzadigd raakt met superheldenfilms, is het steeds moeilijker om bioscoopgangers te overtuigen een kaartje te kopen. Een sterke marketingcampagne en positieve mond-tot-mondreclame zijn cruciaal, maar ook op dat vlak schiet Supergirl tekort.
Voor DC Studios zijn de lessen duidelijk. Het studio moet investeren in een coherente langetermijnstrategie, vergelijkbaar met wat Marvel deed met zijn zogeheten ‘Phases’. Daarnaast is het belangrijk om verhalen te vertellen die emotioneel resoneren bij een breed publiek, in plaats van te leunen op spektakel en nostalgie.
Of DC Studios de juiste conclusies trekt uit dit nieuwe tegenvallende resultaat, valt nog te bezien. Het verlies van honderd miljoen dollar is pijnlijk, maar biedt tegelijkertijd een kans om de koers bij te stellen. De vraag is of de studio die kans ook daadwerkelijk grijpt, of dat het patroon van mislukkingen zich voortzet.
