De begrafenis van David Hockney, die algemeen wordt beschouwd als de bekendste Britse kunstenaar van zijn generatie, heeft in alle stilte plaatsgevonden. Dat heeft zijn woordvoerster bevestigd. Slechts twee mensen waren aanwezig bij de plechtigheid: zijn levenspartner Jean-Pierre Goncalves de Lima en zijn achterneef Richard Hockney. Dit was uitdrukkelijk de wens van de kunstenaar zelf.
Hockney overleed eerder deze maand op 88-jarige leeftijd in zijn woning in Londen. Zijn dood leidde tot een golf van herdenkingen vanuit de kunstwereld, waarbij collega-kunstenaars, de Britse premier en leden van de koninklijke familie hun respect betuigden aan de man die decennialang een onuitwisbare stempel drukte op de internationale kunstscene.
De schilder, fotograaf en grafisch kunstenaar werd geboren in Bradford in 1937 en groeide uit tot een van de meest invloedrijke figuren in de moderne kunst. Hij verwierf wereldfaam met zijn kleurrijke en levendige werken, waaronder zijn iconische zwembadschilderijen uit de jaren zestig en zeventig, gemaakt tijdens zijn verblijf in Los Angeles. Werken zoals ‘A Bigger Splash’ behoren tot de meest herkenbare kunstwerken van de twintigste eeuw.
Hockney stond bekend om zijn nieuwsgierigheid en zijn bereidheid om steeds nieuwe technieken en media te verkennen. In latere jaren omarmde hij digitale technologie en maakte hij uitgebreid gebruik van zijn iPad om te schilderen, wat opnieuw internationale aandacht trok en bewondering afdwong van een nieuwe generatie kunstliefhebbers.
De keuze voor een intieme en besloten begrafenis past bij het karakter van een kunstenaar die, ondanks zijn enorme roem, altijd op zijn eigen voorwaarden leefde en werkte. Met slechts twee aanwezigen nam hij op een persoonlijke en sobere wijze afscheid van de wereld, ver weg van het publieke spektakel dat zijn status had kunnen rechtvaardigen.
Zijn nalatenschap is echter allesbehalve bescheiden. Hockneys werk is te vinden in de grootste musea ter wereld en zijn invloed op de beeldende kunst is moeilijk te overschatten. Hij wordt herinnerd als een kunstenaar die grenzen verlegde, conventies uitdaagde en tot op hoge leeftijd bleef creëren met een ongebroken passie en energie.
