In het noordwesten van Syrië leven nog altijd honderdduizenden mensen in provisorische kampen. Na de val van het Assad-regime koesterden velen de hoop eindelijk terug te kunnen keren naar hun thuisdorpen. Die hoop bleek voor de meesten echter ijdel: wie terugkeerde, trof slechts puinhopen aan. Verwoeste huizen en kapotte infrastructuur maken een daadwerkelijke terugkeer vooralsnog onmogelijk.
De ontheemden zitten daardoor vast in een uitzichtloze situatie. Ze wachten op een wederopbouw die volgens experts nog jaren op zich zal laten wachten. Ondertussen verslechteren de leefomstandigheden in de kampen zienderogen. Basisvoorzieningen staan zwaar onder druk, en cruciale infrastructuur zoals ziekenhuizen dreigt de deuren te moeten sluiten bij gebrek aan middelen.
De situatie wordt verder bemoeilijkt door een wereldwijde terugloop in humanitaire hulp. Syrië wordt daardoor bijzonder hard getroffen. Met name de verminderde steun vanuit de Verenigde Staten laat diepe sporen na in de humanitaire hulpverlening aan het land. Hulporganisaties die actief zijn in de regio waarschuwen dat de gevolgen van deze bezuinigingen direct voelbaar zijn voor de kwetsbare bevolking in de kampen.
Voor de bewoners van de kampen is het dagelijks leven een strijd. Zonder uitzicht op snelle verbetering en met afnemende internationale steun groeit de wanhoop. De vraag is hoe lang de internationale gemeenschap nog wegkijkt van een crisis die, ondanks de politieke omwenteling in Damascus, verre van voorbij is.
