De nieuwste Minions-film gooit het over een geheel andere boeg. In plaats van de vertrouwde hedendaagse setting duiken de gele knulletjes ditmaal de filmgeschiedenis in, meer bepaald de periode waarin Hollywood de overstap maakte van stomme films naar geluidsfilms. Die overgangsperiode heeft door de jaren heen al heel wat cineasten geïnspireerd, van klassiekers als ‘Singin’ in the Rain’ tot recentere producties als ‘Babylon’. Nu is het dus de beurt aan de Minions om hun eigen draai te geven aan dit boeiende stukje filmhistorie.
Wat opvalt, is dat de makers van animatiestudio Illumination er duidelijk voor hebben gekozen om creatief uit de comfortzone te treden. In plaats van te vertrouwen op bewezen formules, wordt er volop geëxperimenteerd met de stijl en sfeer van het vroege Hollywood. Dat levert een verrassend fris resultaat op, waarbij de kenmerkende chaos van de Minions perfect samengaat met de nostalgische esthetiek van de zwart-witfilmtijd.
De film weet op een speelse manier de eigenaardigheden van die vroege filmperiode te benutten: de overdreven mimiek van de stomme film, de krakerige geluidsopnames van de eerste talkies en de grandeur van de oude Hollywood-studio’s vormen een ideaal speelterrein voor de gele wezentjes. De combinatie van moderne animatietechnieken met een retro-jasje zorgt voor een visueel aantrekkelijk geheel dat zowel jong als oud weet te boeien.
Kritisch gezien wordt de film omschreven als een creatief hoogtepunt binnen de Minions-reeks. Waar eerdere delen soms verweten werd te steunen op herhaling en voorspelbaarheid, brengt deze nieuwe film een verfrissende wind. De schrijvers hebben duidelijk hun huiswerk gedaan wat betreft de filmgeschiedenis, en dat respect voor het bronmateriaal sijpelt door in elk detail van de productie.
Of de film ook bij het grote publiek in de smaak zal vallen, moet nog blijken. Minions-fans die houden van de vertrouwde grappen en capriolen zullen wellicht even moeten wennen aan de nieuwe aanpak. Maar wie openstaat voor een animatiefilm die iets meer ambitie toont dan het gemiddelde familieentertainment, lijkt hier aan zijn trekken te komen.
Met ‘Minions & Monsters’ bewijst Illumination dat er nog volop ruimte is voor vernieuwing binnen een franchise die al jaren draait op de populariteit van zijn kleine gele hoofdrolspelers. Door terug te grijpen naar de wortels van de filmkunst, heeft de studio paradoxaal genoeg iets weten te maken dat frisser aanvoelt dan menig andere animatiefilm van het moment.
