Niet haar bekende rol in ‘House of the Dragon’, maar haar vroege werk in korte films heeft Milly Alcock het meest voorbereid op haar hoofdrol in de nieuwe DC-film ‘Supergirl’. Dat vertelde de Australische actrice in een recent interview.
De DC Universe-reboot van regisseurs James Gunn en Peter Safran is volop in gang. Na het succesvolle ‘Superman’ is ‘Supergirl’ de tweede grote productie binnen dit nieuwe filmuniversum. De film is gebaseerd op de populaire strip ‘Supergirl: Woman of Tomorrow’ en Alcock speelt daarin de hoofdrol als Kara Zor-El. Ze veroverde al eerder harten met een verrassende gastoptreden in ‘Superman’.
Het grote publiek leerde Alcock kennen via haar rol als de jonge Rhaenyra Targaryen in de ‘Game of Thrones’-spin-off ‘House of the Dragon’. Maar haar carrière begon al eerder, toen ze als tiener meespeelde in de korte horrorfilm ‘The Familiars’ van regisseur Millicent Malcolm. Die film werd vertoond op het Etheria Film Festival, een festival dat vrouwelijke regisseurs in het horrorgenre in het zonnetje zet.
Volgens Alcock heeft het werken aan dit soort kleinschalige producties haar een waardevolle les geleerd die ze tot op de dag van vandaag meeneemt: je bent niet de belangrijkste persoon op de set. ‘Het leert je om deel uit te maken van een team’, aldus de actrice. ‘Je leert dat je niet de belangrijkste persoon in de ruimte bent, en dat je dat ook niet moet denken.’
Dat besef is des te relevanter bij een productie als ‘Supergirl’, waarbij naar schatting tussen de tweeduizend en vierduizend mensen betrokken zijn. Alcock deelt het scherm bovendien met meerdere prominente acteurs, waaronder Eve Ridley als Ruthye Marye Knol, Jason Momoa in de langverwachte rol van Lobo, en Matthias Schoenaerts als schurk Krem of the Yellow Hills.
Alcock legt uit dat het basisproces van filmmaking in essentie hetzelfde blijft, ongeacht de schaal. ‘Het is eigenlijk hetzelfde, maar dan groter’, zegt ze. ‘En het leert je echt wat samenwerken betekent.’ Bij korte films is de foutmarge bijzonder klein vanwege de beperkte budgetten en kleine crews. Er is geen financiële buffer als er iets misgaat, waardoor iedereen gedwongen wordt om optimaal samen te werken.
Die ervaring neemt Alcock mee naar de grote bioscoopzaal. Met warme herinneringen aan haar tijd op kleinschalige sets beschouwt ze die periode als een onmisbaar fundament voor haar huidige carrière. Niet de draken van Westeros, maar de bescheiden filmsets van haar tienerjaren vormden de ware leerschool voor de vrouw die nu het DC-universum op haar schouders draagt.
