Een Tunesische rechtbank heeft oppositieleider Rached Ghannouchi veroordeeld tot levenslang plus dertig jaar gevangenisstraf. De leider van de islamitische partij Ennahdha en voormalig parlementsvoorzitter werd schuldig bevonden aan het oprichten van een terroristisch verbond, zo maakte de rechtbank van eerste aanleg in Tunis bekend op dinsdag 3 juni 2026.
Naast Ghannouchi werden tientallen medeverdachten veroordeeld tot straffen variërend van tien jaar tot levenslang. Elf andere verdachten, onder wie een adviseur van voormalig premier Ali Laarayedh, kregen levenslange gevangenisstraffen opgelegd met aanvullende termijnen van tot wel 96 jaar. Dertien anderen werden veroordeeld tot gevangenisstraffen tussen de tien en 48 jaar. Alle veroordeelden worden bovendien de komende vijf jaar onder administratief toezicht geplaatst.
De rechtbank oordeelde dat de verdachten schuldig waren aan het vormen van een terroristisch verbond en aan het ter beschikking stellen van kennis en expertise aan terroristische organisaties en personen die betrokken waren bij terroristische misdrijven.
De zaak vindt haar oorsprong in begin 2022, toen het openbaar ministerie en advocaten van de families van twee vermoorde linkse politici een aanklacht indienden. Het gaat om Chokri Belaid en Mohamed Brahmi, beiden uitgesproken critici van Ennahdha, die in 2013 werden vermoord. De families beschuldigen wat zij omschrijven als het ‘geheime apparaat’ van Ennahdha van betrokkenheid bij deze aanslagen, alsook van spionage en het infiltreren van staatsinstellingen.
Ennahdha heeft de beschuldigingen altijd van de hand gewezen en bestempeld als politiek gemotiveerd. De partij was jarenlang een dominante kracht in de Tunesische politiek na de Arabische Lente van 2011, maar raakte steeds verder in het nauw nadat president Kais Saied in 2021 de macht naar zich toe trok, het parlement ontbond en met decreten begon te regeren.
Ghannouchi zit al geruime tijd in voorarrest en is een van de bekendste politieke gevangenen in Tunesië. Zijn veroordeling wordt door mensenrechtenorganisaties en internationale waarnemers gezien als onderdeel van een bredere politieke campagne van president Saied om de oppositie monddood te maken. Critici stellen dat de rechtszaak geen eerlijk proces heeft gekregen en dat de aanklachten dienstdoen als instrument om politieke tegenstanders uit te schakelen.
De uitspraak trekt internationaal aandacht en roept vragen op over de rechtsstaat en de democratische ontwikkeling in Tunesië, een land dat na 2011 gold als een van de weinige succesverhalen van de Arabische Lente.
