Terwijl de rest van de wereld zich opmaakt voor het WK voetbal 2026 in Noord-Amerika, beleven de inwoners van Gaza het toernooi op een totaal andere manier. In de ruïnes van het Palestine Stadium in Gaza-Stad traint Ali Tafesh samen met zijn ploeggenoten van voetbalclub Gaza Al-Irada, wat ‘de wil van Gaza’ betekent. De club bestaat volledig uit spelers met amputaties. Ali steunt op krukken terwijl hij de bal achternajaagt en passes uitwisselt met zijn teamgenoten.
Het stadion staat in schril contrast met de imposante arenas die het WK zullen huisvesten. Toch is het voor Ali en zijn medespelers een van de weinige nog bruikbare sportlocaties in de Gazastrook, na maanden van verwoesting door de Israëlische oorlog die volgens schattingen bijna 73.000 Palestijnen het leven heeft gekost.
Voor de spelers van Al-Irada is voetbal meer dan een sport. Het is een manier om te overleven, om greep te houden op het leven dat ze kenden. Na maanden van verlies, verwondingen en vernietiging proberen zij stukjes van hun vroegere bestaan terug te vinden op het veld.
Slechts vier jaar geleden was de 24-jarige Ali nog een gewone voetbalfan die het WK in Qatar volgde met vrienden. Nu kijkt hij het toernooi vanuit een volledig andere werkelijkheid: als amputee speler in een verwoest stadion, in een stad die nauwelijks meer herkenbaar is.
De club Al-Irada symboliseert de veerkracht van de Gazaanse bevolking. Ondanks een ernstig tekort aan sportmaterialen en -faciliteiten blijven de spelers trainen. Het voetbal biedt hen niet alleen lichamelijke beweging, maar ook mentale steun en een gevoel van gemeenschap in een omgeving die gekenmerkt wordt door trauma en verlies.
Terwijl miljoenen mensen wereldwijd enthousiast de wedstrijden van het WK 2026 volgen, is de realiteit in Gaza er een van overleven. De bewoners van de Gazastrook volgen het toernooi op afstand, letterlijk en figuurlijk. Waar voetbal elders synoniem staat voor feest en vermaak, vertegenwoordigt het in Gaza iets veel fundamentelers: hoop, doorzettingsvermogen en de wil om door te gaan ondanks alles.
