Netflix staat niet bepaald bekend als hét platform voor klassieke cinema. De streamingdienst richt zich vooral op eigen producties en recente licentiefilms, en laat het aanbod van arthouse- en buitenlandse films grotendeels over aan concurrenten zoals HBO Max en het Criterion Channel. Netflix optimaliseert zijn aanbod bovendien steeds meer voor zogenaamd ’tweede scherm’-gebruik, bedoeld voor kijkers die tegelijkertijd op hun telefoon scrollen of de was vouwen.
Dat heeft gevolgen voor het aanbod van films uit de jaren zeventig. De selectie is beperkt, en een lijst van ‘beste’ films uit dat tijdperk is op Netflix eigenlijk eerder een overzicht van ‘de enige beschikbare’ titels. Toch is er goed nieuws: de films die wél beschikbaar zijn, lijken afkomstig uit een samenwerking met Universal Pictures en United Artists, en zijn over het algemeen de moeite waard. Ze bieden ofwel blijvend kijkplezier, ofwel een interessante blik op een vervlogen filmtijdperk dat de basis legde voor vele latere klassiekers en cinematografische trends.
De jaren zeventig golden als een van de meest gedurfde decennia in de filmgeschiedenis, met paranoia, rauwe eerlijkheid en grensverleggende verhalen die Hollywood door elkaar schudden. De films die Netflix aanbiedt, vormen een goede ingang voor wie deze filmwereld verder wil verkennen.
Een van de opvallendste titels in het aanbod is ‘Airport’ uit 1970. De film is gebaseerd op de bestseller van Arthur Hailey uit 1968 en wordt algemeen beschouwd als de grondlegger van het rampenfilmgenre. Het recept dat ‘Airport’ introduceerde, werd daarna talloze keren gekopieerd en uitvergroot: een sterrencast, meerdere verhaallijnen die samenkomen rond één grote ramp, en een mix van melodrama en actie. Zelfs de beroemde parodie ‘Airplane!’ uit 1980 is zonder ‘Airport’ ondenkbaar.
De film speelt zich af tijdens een chaotische nacht op een fictieve luchthaven in het Midwesten van Amerika, midden in een sneeuwstorm. Burt Lancaster speelt de geplaagde luchthavendirecteur die te maken krijgt met een vliegtuig dat vaststaat op de startbaan. Ondertussen is er, buiten zijn medeweten, een passagier aan boord van een transatlantische vlucht die een bom bij zich draagt. Dean Martin, Jean Seberg en Jacqueline Bisset spelen personages die worstelen met huwelijksproblemen en morele dilemma’s, terwijl de kruisende verhaallijnen de ruim twee uur durende film van gewicht moeten voorzien.
Is ‘Airport’ een meesterwerk? Eerlijk gezegd niet. De film voelt op veel vlakken gedateerd aan, en de manier waarop spanning wordt opgebouwd oogt tegenwoordig nogal ouderwets. Maar als historisch document van een filmgenre dat een heel decennium zou domineren, is de film zeker interessant. Het is een tijdscapsule die laat zien hoe Hollywood in die jaren grote publieksentertainment maakte, en hoe die formule later werd verfijnd, geparodieerd en uiteindelijk voorgoed veranderd.
