ORANJESTAD – Recente rapporten van de Inspectie Volksgezondheid over bestaande risico’s in Arubaanse zorginstellingen onderstrepen volgens Buurtzorg Caribbean wat zorgprofessionals al langer signaleren: de druk op de zorgketen neemt structureel toe. De organisatie stelt daarom dat investeren in eerstelijnszorg en wijkverpleging geen keuze, maar een noodzaak is.
Volgens Dalila Trinidad-Monte, bestuurslid van Buurtzorg Caribbean, moet duurzame zorg beginnen op de plek waar mensen wonen. “Als we de zorg op lange termijn houdbaar willen maken, moeten we investeren waar die zorg plaatsvindt: thuis, in de wijk, nog voordat ziekenhuisopname noodzakelijk wordt”, aldus Trinidad-Monte.
Aruba staat, net als andere eilanden in de regio, voor een dubbele uitdaging. Enerzijds vergrijst de bevolking en stijgt de zorgvraag, anderzijds is de capaciteit van intramurale zorginstellingen beperkt. Tegelijkertijd treedt per 1 januari 2027 nieuwe wetgeving in werking voor de structurele regulering van langdurige zorg voor ouderen en chronische patiënten. Die wetgeving zal strengere kwaliteitseisen en scherper toezicht met zich meebrengen.
Binnen het huidige ouderenbeleid op Aruba ligt daarnaast nadruk op zelfredzaamheid, zo lang mogelijk zelfstandig thuis wonen en versterking van het informele netwerk. Volgens Buurtzorg vraagt deze ontwikkeling om een fundamentele versterking van de eerstelijnszorg en de wijkverpleging.
Waar instellingen vaak pas ingrijpen als situaties escaleren, richt wijkverpleging zich volgens de organisatie juist op preventie, vroegsignalering en het behoud van zelfstandigheid. “Goede en persoonlijke zorg begint niet bij opname in het ziekenhuis, maar met ondersteuning thuis”, zegt Mireille Eerdmans-Laaf, verpleegkundige bij Buurtzorg. “Door signalen bij kwetsbare mensen en chronische patiënten tijdig op te merken, kan verslechtering worden voorkomen. Dat verlaagt niet alleen de druk op ziekenhuizen en zorginstellingen, maar verbetert ook de kwaliteit van leven.”
Buurtzorg werkt met kleine, zelfstandige teams van hooggekwalificeerde verpleegkundigen, waarbij preventie, vroege signalering en behoud van autonomie centraal staan. Wijkverpleegkundigen maken daarbij gebruik van professionele beoordelingsinstrumenten, werken multidisciplinair samen en hanteren een persoonsgerichte benadering die is gericht op zelfredzaamheid en duurzame zorgoplossingen.
De recente rapporten laten volgens Buurtzorg zien dat de zorg op Aruba zich op een kritiek punt bevindt. De organisatie vindt dat het moment is aangebroken om bestaande structuren kritisch te bekijken en samenwerking centraal te stellen. “Het gaat niet om concurrentie, maar om gedeelde verantwoordelijkheid”, aldus Trinidad-Monte. “De zorguitdaging waar Aruba voor staat vraagt om bundeling van expertise, versterking van de eerstelijnszorg en een open dialoog tussen overheid, instellingen en zorgverleners.”
Buurtzorg pleit daarom voor verdere versterking van de wijkverpleging als basis van de zorgketen, betere integratie tussen thuiszorg, huisartsen en intramurale instellingen, investeringen in preventie en vroegsignalering en afstemming van beleid op de nieuwe wetgeving die in 2027 ingaat.
Volgens de organisatie draagt een sterke eerstelijnszorg niet alleen bij aan betere gezondheidsuitkomsten, maar ook aan beheersbare zorgkosten op langere termijn. Internationale ervaringen zouden aantonen dat investeringen in thuiszorg leiden tot minder ziekenhuisopnames, kortere verblijfsduur en een hogere cliënttevredenheid.
Eerdmans-Laaf benadrukt dat Buurtzorg binnen de thuis- en wijkzorg uitgaat van een holistische benadering, gericht op de totale thuissituatie. Trinidad-Monte vat samen: “De toekomst van de zorg op onze eilanden hangt niet alleen af van uitbreiding van capaciteit, maar ook van het slimmer organiseren van zorg rond de cliënt. Alleen door gezamenlijk te investeren in professionaliteit in de wijken kunnen we de zorg op Aruba menselijk, veilig en betaalbaar houden.”
