ORANJESTAD — De University of Aruba (UA) vraagt aandacht voor een onderzoek van haar onderzoekers Brechtje Huiskes en Hannah Meijer naar de Arubaanse bezwaaradviescommissie. Hun boekhoofdstuk, getiteld ‘De ‘Status Aparte’ van de Arubaanse bezwaaradviescommissie: oplossing of probleem?’, is verschenen in het boek 40 Jaar Status Aparte: Tussen voortgaan en stilstaan, onder redactie van L.D. Gomez en B.J. Huiskes.
Volgens de UA is het hoofdstuk, samen met samenvattingen in het Papiamento, Spaans, Engels en Nederlands, opgenomen in de repository van de universiteit. Daarmee wil de instelling de maatschappelijke relevantie van het onderzoek van haar medewerkers breder onder de aandacht brengen.
In het hoofdstuk analyseren Huiskes en Meijer de huidige stand van zaken rond de bezwaaradviescommissie. Die onafhankelijke commissie adviseert bestuursorganen, zoals een minister, wanneer een burger bezwaar maakt tegen een genomen beschikking. Het gaat dan bijvoorbeeld om situaties waarin een vergunning wordt geweigerd of wanneer een bestuursorgaan niet tijdig reageert op een verzoek.
De auteurs wijzen erop dat Aruba, vanwege de kleinschaligheid van het land, een afwijkende inrichting kent van deze commissie in vergelijking met Nederland en andere Caribische landen binnen het Koninkrijk. De commissie werd in 1993 ingesteld om de werkdruk bij bestuursorganen en de rechterlijke macht te verlichten door bezwaren onafhankelijk en deskundig te laten beoordelen.
Tegelijkertijd constateren de onderzoekers dat er in de praktijk knelpunten zijn. Zo lopen bezwaarprocedures volgens hen geregeld vast, onder meer door oplopende aantallen zaken, het niet tijdig doorsturen van bezwaarschriften en een tekort aan menskracht en financiële middelen. Daardoor worden wettelijke termijnen niet altijd gehaald en eindigen procedures regelmatig in een fictieve weigering, zonder inhoudelijke beoordeling van het bezwaar.
Volgens Huiskes en Meijer zet die situatie de rechtsbescherming van burgers onder druk. Ook zou de druk op de bestuursrechter hierdoor verder toenemen, terwijl belanghebbenden langer moeten wachten op een definitieve afhandeling van hun zaak.
De auteurs pleiten daarom voor verbeteringen. Volgens hen zou de huidige bezwaaradviescommissie beter moeten worden uitgerust met voldoende middelen en personeel. Een andere mogelijkheid is om de betrokkenheid van de commissie facultatief te maken, zoals in andere Caribische delen van het Koninkrijk gebeurt. Daarvoor zou wel de Landsverordening administratieve rechtspraak moeten worden aangepast. Voordat zo’n keuze wordt gemaakt, bevelen de onderzoekers aan eerst vergelijkend onderzoek te doen naar de werking van bezwaaradviescommissies in de andere landen van het Koninkrijk.
Het boekhoofdstuk van Huiskes en Meijer is te raadplegen via de repository van de University of Aruba.
